Lulëzim Basha, de jure edhe kryetar i PD-së, është produkt i KOP-it, (Komiteti i Orientimit të Politikave) që u gjet si zgjidhje e Berishës dhe që analistët e kohës e cilësuan pikërisht si të tillë, sepse pas 8 vjetësh qeverisje të së majtës, ndikoi në rotacionin politik.
Fiks në atë kohë, Basha, Bumçi, Alibeaj, apo pjesëtarë të tjerë të rretheve intelektuale në vend që u kthyen pas studimeve të plota apo të pjesshme nga jashtë vendit, u thirrën nën armatën e Berishës, u zgjodhën deputetë dhe shumë besuan se me formimin e tyre dhe pa “përzierjen” në politikën e tranzicionit të Shqipërisë, do të sillnin një frymë të re politike. Në fakt, këta elementë të rinj të politikës, pa lënë edhe konsumimin e pushtetit nga PS-ja përgjatë 8 vjetëve të qeverisjes, ishin një plus më shumë që bëri të mundur rikthimin në pushtet të PD-së, paçka se sërish në krye të saj ishte politikani më i vjetër dhe i epokave jo fort të pranueshme për shqiptarët. Se si vajti puna me KOP-in të gjithë e dinë. Disa u degdisën ose u kthyen në fushën e tyre profesionale.
Një prej të “mbijetuarve” është Basha. Disa të tjerë u bënë aq të vjetër në politikë, sa filluan të jetë kopje të këqija e Berishës, apo e politikanëve të tjerë të majtë e të djathtë që në mungesë të argumenteve politike ranë në batakun e akuzave të paqenësishme për të sulmuar çdo kundërshtar. Pati edhe nga ata që nga hiçi u bënë aq të mëdhenj në politikë. Dhe rasti është vetë Basha. Personalisht nuk bëj pjesë në grupin e personave që thonë se Basha u bë kryetar se deshi Berisha, por as nuk bëj pjesë në grupin e personave që besojnë me naivitet se ai u zgjodh nga demokratët. Megjithatë, kjo është një tjetër çështje. Kuvendi i Partisë Demokratike tregoi se nga KOP-i i Berishës u kthyem te KOP-i Bashës. Nëse i krahasojmë të dy, ata nuk kanë asnjë lidhje me formimin apo me politikën. Në listën e fundit të votuar pak ditë më parë të anëtarëve të Këshillit Kombëtar janë ca emra që zor se ua di kush kontributin në PD. Nuk po flas për emra që njihen dhe janë deri diku publikë, apo të njohur profesionalisht, por për ca të tjerë që nuk di “ku t’i zësh”. Nuk është sqaruar se mbi ç’kritere u zgjodhën kandidatët demokratë të Këshillit Kombëtar. Por, i mëshohet fort idesë se e ardhmja e PD-së do të bazohet te të rinjtë, te politika e re, te emrat e papërfolur dhe të tjera si këto. Nuk ka asnjë paragjykim për këtë dhe presim të ndodhë, por ama në emrat e listës ka edhe ca të tjerë që vetëm politikë të re nuk kanë gjasa të sjellin.
Por ka edhe ca të rinj pastaj që vetë demokratët nuk i njohin. Janë ca të rinj që nuk dihet se ku kanë qenë në të gjitha këto vite dhe një ditë të bukur dalin si “kërpudhat pas shiut” e rreshtohen në PD dhe ku, bash në Këshillin Kombëtar, që nuk është çudi nesër të jenë edhe deputetë. Pikërisht ky kontingjent të rinjsh që po përçan Partinë Demokratike. Sepse pa asnjë kontribut votohen dhe janë kandidatët e ardhshëm të listave për deputetë, ndërsa ca të tjerë që kanë dhënë kontribut pak apo shumë për PD-në janë jashtë, ndonëse nuk diskutohet që gjatë kohës së pushtetit të tyre kanë fituar aq shumë sa edhe vetë e dinë. Mendoj se në PD-ja tashmë kanë nisur klanet hapur. Në mos edhe fraksione nuk është çudi të krijohen. Ajo që po fillon të zbatojë kryetari Basha, tashmë që mori pranë vetes të gjithë të tijtë, është përjashtimi. Për çdo individ politik që guxon të dalë jashtë asaj që thotë Basha, ose Berisha, nuk mund të rizgjidhet qoftë edhe në këshill.
