OSAMA MUADINI
Ditëve të fundit nga ndjekësit e kryetarit diktatorial të PDSH-së dëgjojë të thonë se gabohen gjithë ata që i bashkëngjiten Selës, sepse Thaci ka rrënjët e forta në politikë dhe nuk është lehtë për ta mundur. Po… E Vërtet… Por çfarë dobie kemi nga një pemë e cila ka rrënjët e forta, trungun e fortë, le ti ketë degët edhe gjethet e saj më të mira, por nuk të jep asnjë frutë? Do vazhdojmë ta mbajmë atë pemë në kopshtet tona vetëm për të na bërë hije?
Për ti elaboruar këto dy nocione do të mundohem që në mënyrë kronologjike ti shkëpus disa ngjarje që kanë ndodhur nga mëvetsimi i Maqedonisë e deri më sot.
Historikisht shqiptarët gjitha përpjekjet që kanë bërë për ngritjen e tyre në rrafshin kombëtarë, qysh nga luftërat e mëhershme për të mbijetuar si komb, e deri tek organizmi i tyre politik, i kanë filluar me Lëvizje.
Duke u nisur nga historiku njëzet e ca vjeçar i pluralizmit politik në Maqedoni, shqiptarët mënyrën e organizimit të tyre në politik e filluan pikërisht me Lëvizje. Ishte pra kjo formë e organizimit të cilës iu dha përkrahje mbarë popullore në atë kohë Partisë për Prosperitet Demokratik, siç iu dha përkrahje edhe Lëvizjeve të njëjta në Kosovë me Lidhjen Demokratike të Kosovës dhe lëvizjen e Partisë Demokratike në Shqipëri, për rrëzimin e sistemit Komunist atje, e deri tek Lëvizja Vetëvendosje në Kosovë e cila sot është faktori kyç apo çelësi për formimin e Qeverisë. Ky pra do të ishte një ndër argumentet se pse iniciativa e Ziadin Selës do të quhej Lëvizje, duke shpresuar në një përkrahje të njëjtë, sepse sot në Maqedoni edhe pas më shumë se njëzet vite nuk kemi arritur ti çojmë gjërat përpara me qëllim realizmin e të drejtave tona si komb. Bile kemi të instaluar një sistem apo pushtet edhe më të ashpër dhe satanizues për shqiptarët se ai i viteve 90-ta.
Platforma e asaj Lëvizje – PPD-së, në fillesat e saj ishte e pranueshme për të gjithë deri sa me kalimin e kohës njerëzit të cilët u rreshtuan në atë parti gjoja për ta çu përpara atë, devijuan nga rrugëtimi i tyre, fillimisht duke larguar nga ajo parti njerëzit kyç dhe nismëtarët e asaj lëvizje, e pastaj duke shitur interesat kombëtare për interesa personale.
Ky devijim pasoi me nevojën imediate për fillimin e një Lëvizje të re te shqiptarët, duke kërkuar reforma në PPD , ku iniciatorë i asaj kohe, njëjtë sikur sot z.Ziadin Sela, ishte i ndjeri z.Arbër Xhaferi, Kryetarë i parë dhe i fundit deri më tani që meritoi atë post në Partinë Demokratike Shqiptare.
Partia Demokratike Shqiptare me në krye Arbër Xhaferin me mençurinë, filozofinë dhe vizionin e tij ndryshoi fushëveprimin politik të shqiptarëve duke i ngritur ata në nivelet më të larta shtetërore të asaj kohe dhe të atij sistemi “pluralist” gjatë Qeverisjes 1998-2002. Pikërisht kur Kosova dhe vëllezërit tanë atje kishin nevojë më së shumti për ndihmën tonë, ishte Arbër Xhaferi i cili jo vetëm se këshillonte Udhëheqësin e atëhershëm të UCK-së z.Hshim Thacin gjatë bisedimeve me Serbinë e Milloshevicit, por arriti që të tregojë se shqiptarët janë vendimmarrës kur janë në pushtet, duke u dalë në ndihmë dhe strehuar rreth 1 milion shqiptarë në Maqedoni.
Por, fatkeqësisht për ta ndalur hovin e PDSH-së dhe Arbër Xhaferit u përkujdesën në mënyrë shumë “tinëzare”, ata që sot i kemi në pushtet duke na detyruar që të rreshtohemi pas tyre gjoja për një Luftë Çlirimtare, e që më pas të kuptojmë se kjo paska qenë luftë për të drejtat e tyre e jo të shqiptarëve. Them “tinëzare” për arsye të kohës kur e filluan, duke mashtruar se bëhet fjalë për çlirim e në fund të përfundojnë atë luftë për të drejta. Por Cilat të drejta ? Që të fitojnë të drejtën që të kthehen në Maqedoni dhe të marrin pushtetin për tu pasuruar pafundësisht me vasalitet të paskrupullt njëherë ndaj Cervenkovskit e tani e sa vite ndaj Gruevskit.
Marrëveshjen e Ohrit që e shkroi dhe përpiloi pikërisht Arbër Xhaferi, fillimisht ndër vite e shtrembëruan në dëm të shqiptarëve, por prapë edhe atë se realizuan me afat që kishin që në vitin 2004, kurse sot e mbrojnë atë si të jetë një libër hyjnorë dhe nuk lejojnë të ndryshohet asgjë nga ajo. Një numër i konsiderueshëm i atyre që u vu në kundërshtim të kësaj Marrëveshje dhe mosrealizimit të saj dhe të drejtave tjera për shqiptarët , u vunë në shënjestër nga vet BDI, duke i eliminuar ata qoftë me vrasje, burgosje, tortura, njollosje, presione dhe kërcënime nga më të ndryshmet.
Por këtë marrëveshje unë s’do e quaja ndryshe pos “Marrëveshje 20%”, apo marrëveshje e numrave dhe asgjë tjetër. Sot me këtë marrëveshje më shumë përfituan pakicat tjera që jetojnë në këtë vend se sa ne vet shqiptarët, të cilët derdhën gjak duke dhënë djemtë dhe vajzat e saj më të mirë. Shqiptarët vetëm numërojnë dhe për çdo vit na detyrojnë të festojmë vitet që kur u nënshkruara ajo Marrëveshje.
Vallë për këtë rranë dëshmorë djemtë tanë? Për të kremtuar vite jubilare të kësaj marrëveshje? Mos dhashë Zoti që ajo të arrij 15 apo 20 vjetorin e saj se andej janë ka na çojnë këta mjeranë dhe asgjë nuk është duke u realizuar.
Imagjinoni për një moment si do ti përgjigjej sot gjyshi nipit të tij, jetimit të një dëshmori se për çfarë u vra babai i tij në Luftën e 2001?
Po invalidët e Luftës si do arsyetohen para fëmijëve të tyre se pse kanë humbur gjymtyrët e trupit dhe sot janë lënë në harresë dhe në kushte të mjerueshme për ekzistencë?
Po ushtarët që vullnetarisht iu bashkëngjitën kësaj Lëvizje ta quaj, do kenë ata me çka të krenohen para fëmijëve të tyre se babai i tyre ishte pjesë e kësaj Lufte?
Përgjigjet e pyetjeve të tyre do i gjejnë tek Platforma e PDSH-së së z.Arbër Xhaferit. Platformë e cila do të zgjidh gjitha te drejtat e shqiptarëve duke i bërë ata popull shtet formues fillimisht në Maqedoni e jo vetëm numra dhe përqindje. Përgjigje për gjitha hallet dhe problemet e pazgjidhshme deri më tani, e c`është më e rëndësishmja ndarja e drejtë e Buxhetit dhe zhvillimi ekonomik i tyre.
Po si ta arrijmë këtë ? Mendoni vallë që Menduh Thaci me politikën e tij pas vdekjes së Arbër Xhaferit do të arrij ta realizoj këtë? Fatkeqësisht pas vdekjes së tij dhe me ardhje e Menduh Thacit në krye të kësaj partie, e kuptuam se sa të vështirë e paska pas edhe i ndjeri, që të ketë një bashkëpunëtorë të tillë pranë tij.
Ishim dëshmitarë në zgjedhjet e fundit, ku gjatë kampanjës zgjedhore Kryetari i sapozgjedhur Diktatorial i saj jo që nuk tha asnjë fjalë për këtë Platformë, por me çdo kusht mashtronte shqiptarët se do jetë pjesë e Qeverisë qoftë edhe me një deputet të vetëm. Pra më e rëndësishme për të ishte që të futet në prehrin e Gruevskit dhe Mijallkovit për ti ruajtur bizneset e tij se sa të qoj në vend amanetin e Arbër Xhaferit duke realizuar këtë Platformë.
Kjo Platformë mund të realizohet pikërisht duke bërë Reforma të rrënjësishme në PDSH, duke filluar që nga Kryetari Diktatorial i saj e deri te strukturat më të ulëta udhëheqëse.
Ne na duhet një PDSH ku kryetari i saj mos të shihet dhe të pranohet si njeri kulti të cilin duhet ta adhurojmë, sepse këtë e kemi të ndaluar me fe dhe për tu adhuruar është vetëm i Madhi ZOT.
Një PDSH ku kryetari i saj nuk do të ketë të drejtë të vendosë se kush do jenë njerëzit të cilët do udhëheqin me Degët Partiake të qyteteve.
Një PDSH ku Kryetari i sajë mos të vendos Cili prej tyre është i miri, e cili i keqi…. Cili tradhtarë e cili patriot… Cili UDB-ash e cili atdhetarë…, siç po vazhdon Menduh Thaci të akuzojë edhe Ziadin Selën për gjoja keqpërdorim të detyrës si Kryetarë Komune të Strugës, për korrupsion, nepotizëm, tradhti e kështu me radhë.
Po keni dëgjuar ju që një qytetarë strugan të del para medieve dhe të akuzojë z.Selën për keqpërdorime të tilla? Ai nga Tetova e din më mirë se vet struganët se kush është z.Sela dhe çfarë bënë ai? Edhe pse deri dje thoshte se i vjen keq atij si dhe shumë shqiptarëve që nuk e kanë fatin të votojnë për z. Sela. Por kjo nuk është për tu habitur dhe diçka e re për të, sepse kështu bëri edhe me shumë figura tjera politike që kundërshtuan atë duke filluar nga Rufi Osmani e deri te Imer Selmani.
Ne na duhet një PDSH, ku vet anëtarët duke filluar nga nëndega do jenë ata të cilët do zgjedhim se kush do i përfaqësojë, sepse si Kuamnova dhe qytetet tjera kanë mjaft djem dhe vajza që dinë dhe mundin ti dalin zot vetvetes si në aspektin intelektual po ashtu edhe për guxim.
Ditëve të fundit nga ndjekësit e kryetarit diktatorial të PDSH-së dëgjojë të thonë se gabohen gjithë ata që i bashkëngjiten Selës, sepse Thaci ka rrënjët e forta në politikë dhe nuk është lehtë për ta mundur. Po… E Vërtet… Por çfarë dobie kemi nga një pemë e cila ka rrënjët e forta, trungun e fortë, le ti ketë degët edhe gjethet e saj më të mira, por nuk të jep asnjë frutë? Do vazhdojmë ta mbajmë atë pemë në kopshtet tona vetëm për të na bërë hije?
Prindërit tanë dhanë shumë për ne për ta na rritur, sakrifikuan gjithçka për të na edukuar dhe shkolluar edhe pse në kohëra shumë më të vështira se koha të cilën po e jetojmë dhe tani është koha që ne tua kthejmë atyre në një mënyre dhe ti bëjmë ata të jenë krenar me ne duke ua shpërblyer mundin e tyre.
Por, a jemi ne Rinia duke bërë mjaft për fëmijët tanë siç bënë dhe sakrifikuan ata për ne? JO…. Koha është që ne të vihemi në shërbim për një të ardhme më të mirë për fëmijët tanë që edhe ata të krenohen një ditë për mundin tonë dhe mos të lejojmë që nesër të gjithë të na ikin nga ky vend për të kërkuar një jetë më të mirë diku jashtë, siç po ndodh në një fluks të madh viteve të fundit me të rinjtë tanë.
Prandaj ju kisha lutur ti bashkoheni kësaj Lëvizje, të gjithë ju që mund të jepni kontributin tuaj, si intelektual më të vjetër, e veçanërisht intelektualët e rinj, studentët të cilëve nuk u është dhënë hapësirë dhe mundësi për të kontribuar për një jetë më të mirë fillimisht për ta dhe fëmijëve të tyre në të ardhmen.
