“Si të jetë arsimi dhe shkolla sot, ashtu do të jetë shoqëria dhe vendi nesër”. Kjo thënie për të cilën jemi të gjithë të vetëdijshëm, në fakt na bie ndërmend më shumë në vjeshtë kur hapen dyert e shkollave dhe kur e gjithë vëmendja e mediave dhe e opinionit përqendrohet tek shkollat dhe fëmijët. Kështu ndodhi edhe këtë messhtatori, kur fillimisht rrjetet sociale “shpërthyen” duke sjellë shembuj të teksteve skandaloze për fëmijët në nivele të ndryshme të arsimit 9-vjeçar. Nuk jam i prirur të përsëris pjesë nga tekstet skandaloze, por jam i surprizuar negativisht për disa gjëra. Së pari, qëndrimi i ministres së Arsimit, e cila pasi ishte vënë në dijeni nga prindërit, reagimet në Facebook dhe mediat, e quante të drejtë shqetësimin publik dhe premtoi heqjen e tyre nga qarkullimi. Bukur fort zonja ministre, por kontrolli i teksteve është detyrë e strukturave që ju drejtoni, apo prindërit dhe nxënësit duhet të shfletojnë librat me shpresën që të mos ndeshin tekste nga më idiotet! Së dyti, ministrja tha se do hiqen tekstet, por nuk tha asnjë fjalë për masat ndëshkimore që do merren ndaj administratës përgjegjëse që duhet të kontrollonte këto tekste. A paguhen me taksat tona zyrtarët e ministrisë që ju drejtoni pikërisht për t’i shërbyer publikut, dmth edhe fëmijëve, apo punë arsimi dhe fëmijësh është dhe kush po pyet?! Së treti, nuk përmend askush shtëpitë botuese që kanë ofruar për nxënësit këto “xhevahire” që na bëjnë me turp të gjithëve. Pse ministria të mos i gjobisë ata, të mos u japë më tendera dhe madje të publikojë në faqen e saj “monstrat” që me idiotësitë e tyre dhe të autorëve të teksteve po shkatërrojnë vit pas viti dijen në këtë vend. Apo politika është e lidhur me këto gjëra dhe në mes janë miliona për të cilat ia vlen sakrifikimi i edukimit të fëmijëve?! Së katërti, përse nuk paditen këta njerëz për dëmin që po shkaktojnë? Cili është dallimi mes këtij krimi shoqëror dhe pedofilisë psh?! Së pesti, si mundet që ky alarm nuk jepet asnjëherë nga mësuesit, por gjithnjë nga nxënësit apo prindërit e tyre?! Nga njëra anë, mësuesit kanë hallin që të mos i krijojnë vetes probleme nga përballja me ministrinë që është përgjegjëse kryesore e këtij skandali, sepse një reagim i mundshëm do t’i nxirrte të papunë ose do t’i bënte të punonin në një fshat të largët apo edhe në një qytet tjetër. Por nga ana tjetër, shumë prej mësuesve as nuk u bëjnë përshtypje këto tekste e kjo situatë. Para pak muajsh, mësuesit e një shkolle 9-vjeçare në kryeqytet u kishin vënë si detyrim nxënësve që të ndiqnin telenovelën “Ezel” në një televizion privat, për ta vënë më pas atë në skenën e shkollës në formën e një teatri. Imagjinoni intelektin e kësaj kategorie mësuesish dhe fantazinë që kanë ata për edukimin e fëmijëve… Kësaj race mësuesish nuk mund t’i bëjë përshtypje as historia për atë shkumësin që të rrit temperaturën, apo edhe ajo për babin që rreh mamin se ishte bërë tapë…Madje tekste të tilla e kënaqin këtë kategori mësuesish, që nuk është çudi që në këto mësime të tregojnë edhe eksperienca të ngjashme nga vetja apo miq të tyre. Kjo specie mësuesish, që tek fëmijët nëpërmjet këtyre teksteve dhe metodave nxisin dhunën, mashtrimin, dembelizmin etj, nuk e ka për gjë t’u kërkojë atyre që për 7 mars t’iu sjellin Iphone, lavatriçe, vathë floriri apo edhe zarfe me kontribute në lekë nga të gjithë nxënësit. Në kushtet kur fëmijët, nëpërmjet teksteve edukohen mbrapsht dhe kur nga mësuesit marrin shembuj të këqij, kush mund të thotë se e ardhmja e këtij vendi do të jetë e mirë?! Fëmijët 10-15 vjeçarë sot, do të jenë politikanët dhe zyrtarët e Shqipërisë nesër, jo në shumë se pas 2 dekadash…Zoti na ruajttë të gjithëve…
