Nga Petrit Kuçana
Takimet e kryeministrit dhe ministrit të jashtëm me ambasadorët, është një praktikë që duket se konsiston në gjërat që “duhen bërë”. Nga ky eveniment u prodhua një lajm-skandal që detyroi anulimin e takimit me presidentin dhe një lajm tjetër që kësaj radhe nuk kishte “ambasadorë të padëshiruar” pasi është kryer me sukses spastrimi i tyre.
Shumë të zhgënjyer do të mbeteshin edhe më kuriozët që mund të kenë pritur nga ky takim të dëgjonte diçka për regjistrimin e emigrantëve sipas ligjit të miratuar para pesë muajsh në kuvend. Asnjë lajm për “mërgatën e qyqeve” …
A mund të ketë një përcaktim më plotpërmbushës sesa jetimë, për emigrantët shqiptarë? Mbase do të ishte e paktë si fjalë nëse të ndodh të dëgjosh ndonjë nga fjalimet thuajse patetike të kryeministrit apo Ministrit të Jashtëm, në të ashtuquajturin takim me ambasadorët.
E nëse cilësorët emigrant, refugjat, mërgimtarë etj etj, përdoren krejtësisht spontanisht në një përditshmëri të shumëllojshmërisë së lajmeve, ata që ishin në ndeshjet e kombëtares në Francë, dhe u bënë dëshmitarë të fitores reale të vlerave shqiptare atje, mbase u ndjenë të turpëruar dhe fajtorë patjetër. Duhet theksuar se që të shkonte në Francë një qytetari të Republikës së Shqipërisë, normalisht i duhej të kursente të paktën dy vjet dhe vetëm një përqindje tepër e vogël mund të merrte pjesë. Nuk kishin si të mungonin politikanët, madje madje edhe me shoqërues që binin në sy në lumin e madh kuq e zi, duhej të përballeshin edhe me shikimet përçmuese të “refugjatëve” shqiptaro-britanikë, shqiptaro gjermanë, shqiptaro….
Do të ishte vërtet lajm i mirë nëse ata janë ndjerë të turpëruar, jo thjesht për faktin se rroga e shumicës dërmuese të këtyre “refugjatëve” është ta paktën dy herë me e madhe se e çdo deputeti dhe që mbase asnjë prej tyre nuk ka gjithë atë pasuri… Ata janë vërtetë të pafat, pasi vetëm nëse u hedh një sy deklaratave të pasurive, thuajse gjithsecili prej tyre ka bashkëshorte apo mama (lum si ata për to) që i paskërka mbajtur gjallë, prej të cilave kishin bërë gjithë atë pasuri. Dhe vërtet shkon deri në neveri çdo lajm për dasma madhështore me kursimet e mamasë, e deri tek bashkëshortet e pasura që paskan trashëguar të gjithë atë pasuri politikanët, prokurorët, gjyqtarët e djalli vetë…
Po a u ndjenë të turpëruar ligjvënësit, politikanët në përgjithësi që nuk arritën të paktën gjatë këtij çerek shekulli, që së paku të shkëputen nga termat kriptokomuniste të “mërgatës së qyqeve” dhe të jenë në nivelin e Kosovës bie fjala, apo të vendeve të tjera të rajonit, ku të paktën t’u sigurohej e drejta e votës?
Sot emigrantët shqiptarë janë të vetmit në rajon dhe më gjerë që se kanë këtë të drejtë, që të zgjedhin dhe të zgjidhen, dhe as që i shkon kujt ndërmend që të ndërmarrë ndonjë nismë për këtë gjë, madje hyn në kategorinë e lux-it qoftë edhe të diskutohet.
U fol për një ligj që “detyronte” regjistrimin e emigrantëve, por që është shpërfillur tmerrësisht keq, apo nuk u vu uji në zjarr për ndonjë sensibilizim… dhe bie fjala në Londër numri i emigrantëve shqiptarë të regjistruar sipas këtij ligji është 0. Mbase dikush nga Ministria e Jashtme mund të bëjë një zile/email këtej nga Londra për të vërtetuar këtë, por kjo prapë është kërkesë “e lartë”… në kufijtë e të papranueshmes, pasi këtej nga Londra po presim ambasadorin që është dekretuar prej rreth tre muajsh, por që ka gjithmonë shpresë një ditë do të vijë….
Janë këta emigrantë, që kanë dhënë dhe po japin një kontribut të jashtëzakonshëm dhe s’ka justifikim, që mund të të shpërlajë fytyrë-nxirjen” e atyre që akoma mendojnë për “mërgata qyqesh” e duan “të bëjnë shtet” dhe ku duket se mërgimtarët, s’mund të perceptohen pjesë e këtij shteti. As që mund të bëhet fjalë për ndonjë shërbim të krahasueshëm me ata të rajonit. Kosova organizon ditët e diasporës, zyrtarët nga Shqipëria amë nuk e kanë aq me ngut, që të bezdisen për punëra të tilla, pa përfshirë këtu ndonjë Ministri Diaspore që patjetër kalon çdo vijë të kuqe të logjikës së tyre. Po mbase atë punën e Rinasit ta rregullonin, se çoç do të kishte shumë më shumë mërgimtarë, që nuk do të kalonin nga Mali i Zi, Maqedonia, Greqia për të ardhur në Mëmëdhe, se mbase i duhet hedhur një sy edhe aeroportit i Kukësit, së paku të kishim një aeroport më shumë, sa Mali i Zi me banorë sa ½ e Tiranës, ose sa Maqedonia, se Greqia është ndryshe… e pastaj të shijonin shifrat e turizmit, arritjet qeveritare…e çfarë të donin ata, vetëm atë punën e aeroportit ta rregullonin aman… se tashmë s’kanë kë të fajësojnë më, se vërtet kalon vijën e kuqe të çdo logjike që një bileta nga Londra në Tiranë të jetë e njëjtë sa Londra në New York. E mbase patjetër dikush do u tregojë se kanë premtuar për të drejtën e votës së “mërgatës së qyqeve”, e se do të ishte më mirë që në parlament të ishte ndonjë i shkolluar në perëndim sesa ndonjëri “i ngatërruar” në perëndim, (që mjafton që siguron vota) apo ndonjëri që padashje ka bërë ndonjë krim adoleshence, apo apo dreqi e mori nuk do të ishte keq të mendonit edhe për këta shqiptarë që tashmë u rëndojnë trafikun…qoftë edhe para kryeministrisë…Për tu rikthyer tek takimet me trupin diplomatik, mbetet e pamundur të gjesh një fjali që ka ndonjë linjë shprese për ndryshim, bie fjala kur në Londër që nga tetori i vitit të kaluar janë organizuar plot 2 aktivitete, njëri për flamurin me kontribut të shqiptarëve të këtushëm dhe një pritje në ambasadë për një tenori të shquar, e mbase mbase është jashtë vijës së kuqe të logjikës, që një anëtari të stafit diplomatik në Londër i duhet të kalojë ditën me £20……e patjetër duhet të ideojë forma për pasqyrimin e vlerave shqiptare në Mbretërinë e Bashkuar, konferenca për investitorët britanikë që duhen aq shumë në Shqipëri etj etj…
