Saranda Pajaziti
Bërrylimi për pushtet dhe pozitë demaskoi në mënyrën më të qartë “parimet” në të cilat aq shumë thirreshin politikanët.
Sot më mirë se asnjëherë tjetër arritëm ta zhbirojmë realitetin e veprimtarive të partive politike e cila na u bë e mundur falë krizës institucionale në vend që siguroi dualitetin e famshëm PDK dhe opozitë.
Përkushtimi serioz për gjoja rrëzimin e Qeverisë Thaçi 3 u përdhos në fund dhe na ktheu në retrospektivë atëherë kur babadimri Hashim Thaçi i hapi thesin me dhurata LDK-së.
Për hollësitë e marrëveshjes dhe krijimit të Qeverisë këto dy parti u treguan mjaft diskrete në opinion, variuan versione të ndryshme derisa në fund postin e kryeministrit e mori Isa Mustafa ndërsa atë të ministrit të jashtëm dhe zëvendëskryeministrit Hashim Thaçi.
Qeveria e vjetër pësoi rokadë duke pozicionuar kështu njerëz të profileve të ndryshme në ministri krejt të ndryshme, përmendim këtu Ferid Aganin ish-ministër i Shëndetësisë dhe shndërrimin e tij në ministër të Mjedisit dhe Planifikimit Hapësinor, Memli Krasniqin ish-ministër i Kulturës në Ministër të Bujqësisë etj., rokadë kjo që vulos edhe një herë joseriozitetin e partisë në fjalë.
Të gjitha këto ngjarje padyshim se reflektuan te qytetarët, besimin dhe shpresat e të cilëve e tradhtuan të gjitha partitë nga pak. Sidoqoftë fokusi do mbetet te performanca tashmë e konsumuar e dy partive politike PDK-LDK të cilët u dhanë popullit alternativën e vetme të perspektivës, atë të emigrimit.
Apelet e këtyre partive për besim u kthyen në apele të qytetarët për azil. Numri i atyre që ia mësynë arratisjes, sidomos pas zhvillimeve të fundit politike e ekonomike në vend, në kërkim të një jete më të mirë arrin sot shifrën zyrtare në 14 mijë, shifër kjo tejet alarmuese.
Reagimet e politikanëve që gjoja azilkërkuesit po i prishin imazhin Kosovës, po stagnojnë procesin e liberalizimit të vizave dhe po u pamundësojnë këtyre, të korruptuarve pra, trillet serioze për zhvillimin e vendit, shpalosin ndër të tjerash diskurset pa kufi të atyre që mëtojnë t’ia veshin qytetarëve fajin duke luajtur rolin e viktimës ndërkohë që vetë janë “vrasësit”.
Azilkërkuesit janë kategoria e njerëzve që më së paku e kanë prishur dhe e prishin imazhin e Kosovës në fakt ata janë imazhi më i qartë dhe real i gjendjes në Kosovë, janë imazh i vuajtjes dhe mjerimit që na është servuar me vite nga klasa kelptokratike e plutokratike e vendit. Imazhin Kosovës ia kanë prishur qysh moti politikanët e korruptuar dhe assesi qytetarët që në fund të fundit gëzojnë të drejtën e tyre që në ndonjë terren tjetër gjuetie të sigurojnë mirëqenie.
Ndërkohë gjithë ky aktualitet nuk mund të shpëtoj pa shpërthimi eksploziv e retorik të Skender Hysenit (ministër i Punëve të Brendshme) dhe Hajredin Kuci, tashmë i njohur si ministër i Drejtësisë, duke u zotuar se do t’ua kthejnë besimin romantik të paprivilegjuarve, të shtypurve pra qytetarëve të Kosovës në institucionet vendore respektivisht në atë të Drejtësisë dhe njëkohësisht do i kthejnë azilkërkuesit në vend duke i pritur në stacion me nga 7500 euro gjobë. Absurditeti s’njeh fund kur Isa Mustafa deklaron në medie se sheh përkushtim serioz nga ana e Thaçit për luftimin e krimit dhe korrupsionit!!
Lind pyetja: Ku dhe kush ishin deri sot këta zotues?
Apo mbase edhe këta po pësojnë metamorfozë si Ramushi!
