Nga Blendi Fevziu
“Në emër të Ministres Gjermeni kemi kënaqësinë t’ju ftojmë në mbledhjen e rradhës të Këshillit Kombëtar të Territorit, për prezantimin e projektit “kompleksi i ri i stadiumit Kombëtar” sipas kërkesës për miratim nga “Qendra sportive kuq e zi” sha dhe shoqëria “Alb – Star” shpk.
Ju mirëpresim ditën e premte, më 29 prill 2016, ora 14:00 pranë sallës Classic, Tirana International Hotel, Sheshi Skënderbej”
Kjo ftesë nominative, mbërriti dje në celularët dhe emailet e disa prej gazetarëve të njohur në vend, duke shënuar një lloj risie në mënyrën e prezantimit të një projekti si ky. Ftesa dukej se kishte parasysh një transparencë më të madhe të asaj që po ndodh, por në orën 14:00 ajo prodhoi më shumë kaos dhe më shumë paqartësi. Dhe padyshim, një model të pashembullt sjellje ndaj çdo qytetari të Republikës së Shqipërisë. Gazetarët e ftuar u penguan të hyjnë në sallë nga rojet e sigurisë, ndërkohë që ftesat e ardhura në emër të Qeverisë dhe në adresën e tyre personale nuk patën asnjë vlerë. Po përse ndodh kjo dhe cili është kuptimi i një gjesti të tillë që minimalisht është i papërgjegjshëm dhe maksimalisht është një arrogancë e pashembullt dhe e panevojshme?
E para është krejtësisht normale që për një projekt të tillë madhor të ketë diskutime, debate, kundërshti e madje edhe protesta publike. Cdo projekt i madh, kudo në botë, është shoqëruar me evente të tilla. Deri këtu nuk ka asnjë gjë të çuditshme. Në fund, ajo që vendos është Qeveria e Bashkia dhe kundërshtarët e projektit, me apo pa të drejtë, kanë në dorë vetëm fjalën. Këtë as mund t’ju ndalojë dhe as mund t’ju diktojë askush.
E dyta është krejtësisht normale që qytetarë të interesuar, përfaqësues të mediave apo shoqërisë civile të marrin pjesë, jo vetëm si dëgjues, por edhe si debatues në një Mbledhje të tillë. Mjafton që etika të ruhet dhe debati të mbetet brenda caqeve të opinioneve të gjithsecilit. Me këtë llogjikë ata ishin ftuar sot dhe kishin të drejtën e tyre të dëgjonin drejtëpërdrejtë atë që diskutohej aty!
E treta, opinionet janë gjithnjë të diskutueshme. Pra nëse ka të drejtë studio projektuese dhe qeveria që e mbështet atë, apo kanë të drejtë ata që e kontestojnë projektin kjo nuk është një gjë që zgjidhet në një mbledhje. Por opinonet e diskutueshmë janë të ndryshme nga zbatimi i ligjit apo shkelja e tij. Në këtë kontekst, ruajtja e fasadës së Stadiumit, pjesë e ansamblit muzeal, është detyrim ligjor. Cdo cënim i saj është shkelje e ligjit dhe dënohet si e tillë. Për këtë, edhe Prokuroria duhet të veprojë. Studio arkitektonike duhet të reflektojë këtë detyrim ligjor ose të përgjigjet para ligjit njësoj si ata që do ta autorizojnë këtë.
E fundit përse një Qeveri ka frikë nga pak veta që tentojnë të kenë një zë kundër?! I drejtë apo jo ai është opinioni i tyre dhe dhunimi i tij, është dhunim ndaj fjalës së lirë, është dhunim ndaj të drejtës për informim. Dhe kur kjo bëhet në emër të votave është as më shumë dhe as më pak, dhunim i demokracisë dhe keqkuptim i madh i saj!
