Problemet duhet të diskutohen në mënyrë të hapur.
Takimi i parë mes shefave të qeverisë së Shqipërisë dhe Serbisë, përfundoi në një skandal. Gazetari Dragoslav Dedoviç në një koment të tij për vizitën, botuar nga Deutsche velle jep një këshillë, se për çfarë duhet flitet herës tjetër. Ishte hera e parë në historinë e Ballkanit që shefat e zgjedhur në mënyrë demokratike të Serbisë dhe Shqipërisë zhvilluan një takim, nis analiza e Dedovic. Mediat e të dyja vendeve lëshuan gjithë kohës shprehjen e bërë bajate „vizitë hisotrike“, për të zbutur shqetësimin e zgjedhësve të tyre respektivë, të cilët janë kryesisht nacionalistë. “Historike“ është vetëm vonesa e këtij takimi. Sigurisht më mirë vonë se kurrë. Por faktikisht ky takim ndodhi 100 vjet me vonesë! Në Ballkan një mik gëzon gjithmonë një vlerësim të veçantë, edhe në qoftë se ai është armiku i menduar. Por çfarë mund të sjellë një takim i tillë, përveç se ritualeve maço të politikës dhe shtrëngimeve patetike të duarve? Natyrisht jo rezultate konkrete. Sepse për këtë së pari duhet të diskutohet hapur për problemet ekzistuese. Më pas gazetari i refereohet momentit të konferencës për shtyp. Duke iu referuar deklaratës së homologut të tij për pavarësinë e Kosovës, kryeministri serb e quajti “provokim“, që nuk e priste nga Edi Rama. Natyrisht që kryeministri serb do të preferonte të fliste me homologun e tij shqiptar vetëm për ekonominë, programet e shkëmbimeve rinore dhe tema të tjera me mot të mirë. Kjo mbeti vetëm një dëshirë: Mysafiri i tij nuk donte të humbiste rastin të sillej si avokat i pavarësisë së Kosovës në tokë serbe. Kështu ish provinca serbe mbetet një mollë sherri mes Tiranës dhe Beogradit. Në fakt në Beograd dhe Tiranë flitet për pacënueshmërinë e kufijve dhe rëndësinë e tyrë të vogël në Europën e bashkuar. Por kjo tezë zyrtare sjell përplasje politike: Serbia i referohet kufijve të Serbisë që përfshijnë Kosovën. Ndërsa Shqipëria nga ana tjetër i referohet kufijve të shtetit të dytë shqiptar në Ballkan – Kosova e pavarur. Pra pas një qetësie të gjatë mes dy vendeve ballkanike ka dalë në pah një agjendë e dukshme dhe një e padukshme: I dukshëm është ndikimi i Bashkimi Europian për një kurs racionaliteti të kushtëzuar të kastës politike në Beograd dhe Tiranë. Sepse të dy vendet duan t’i bashkohen BE-së. E padukshme, por reale është një dëshirë e shumë shqiptarëve dhe serbëve bashkimi kombëtar në një shtet të vetëm. E vetmja hapësirë ligjore ku të gjithë serbët dhe të gjithë shqiptarët mund të jetojnë në paqe është BE. Në takimin e ardhshëm dy Kryeministrat duhet të punojnë urgjentisht, që të reduktojnë prapambetjen 100 vjeçare në marrdhënien fqinjësore: Një nisje e mirë do të ishte një marrveshje miqësie me Tiranës dhe Beogradit, ku angazhohen për zgjidhjen paqësore të të gjithë problemve mes tyre dhe mbështetjen reciproke në rrugën e antarësimit në BE.
