Po ju drejtohem sot ju lexuesve të kësaj gazete që mbase do t’ju bjerë rasti të lexoni dhe këtë opinion. Si po ju pëlqen gjendja në vend? Si jeni me gjendjen psikike? Njerëzit që i zgjodhët po ju pëlqejnë me pafytyrësinë e tyre, apo jua kanë sjellë zorrët në fyt? Si je o Popull i Kosovës? Si po të duket gjumi? Duhet patjetër ta pëlqeni se përndryshe diçka do të kishit bërë t’u tregonit njerëzve që i zgjodhët se nuk jeni turmë me të cilën ata të bëjnë si të duan e nuk jeni qilim që ata të shkelin mbi të drejtat tuaja. Diçka do ta kishit bërë t’u tregoni politikanëve të karrigeve se shteti nuk u përket atyre, të bëjnë si të duan se nuk ua la pronë baba për të bërë me të si të duan.
Në një shtet demokratik fuqia qëndron me popullin jo me klasën politike. Kujtojani vetes e besoni se jeni të lirë, me fuqinë vepruese të qytetarëve të Republikës së Kosovës, një republikë demokratike. Demokracia është një formë qeverisjeje nga e tërë popullata e atij vendi. Prandaj, o popull asnjëherë mos mendo se fati yt, fati i shtetit tënd dhe i së ardhmes së fëmijëve të tu varet vetëm e vetëm nga klasa politike. Dhe ti je vendimmarrës nëpërmjet votës tënde dhe zërit tënd për mbarëvajtjen e shtetit dhe mirëvajtjen e tij. Votën e dhatë, veç tani që ju duhet zëri e mbani të mekur.
A po zgjohesh o popull? A do zgjohesh o popull? Apo ju pëlqen patjetër gjendja e tanishme e çorbës politikane?
Kudo në Evropë dhe në Amerikë votuesit, kur e shikojnë që politikanët kanë dalë jashtë linje, kur e shikojnë që ata po shijnë lamë me të drejtat e popullit, dhe se vendimet e tyre ndikojnë në mbarëvajtjen e punëve, atëherë ata organizohen. Fillojnë të shkruajnë letra përfaqësuesve të distrikteve/komunave të tyre, njerëzve që ata ndihmuan të sjellin në pushtet nëpërmjet votës së tyre. Ata telefonojnë përfaqësuesit e tyre, organizohen dhe në protesta të pastra përpara selive të politikanëve që zgjodhën. Dhe nuk rreshtin së telefonuari, shkruari dhe organizuari derisa politikanët t’iu japin përgjigje. Kjo shërben dhe për një arsye tjetër: t’u kujtojnë politikanëve që ndonëse ata e kanë një karrige, populli i zgjodhi atje çfarë fare mirë mund të mos ndodhë në zgjedhjet e tjera, si dhe se politikanët janë përgjegjës e duhet të japin llogari përpara njerëzve që votuan për ta, votuesve.
Ju popull i Kosovës ç’po bëni? Ju pëlqen mesa duket që zonjat e zotërinjtë që zgjodhët aq shumë sa ju po i lejoni të vazhdojnë në këtë rrugë që kanë nisur, madje e kanë pafytyrësinë të mund t’ju ftojnë dhe në zgjedhje të tjera. Që ju të nderuar qytetarë të Republikës së Kosovës të vazhdoni të hidhni vallen që jua kanë imponuar dhe vazhdojnë t’jua imponojnë të kërceni këta palaço politike. A do votoni? Ndërsa ju hidhni vallen e sforcuar të dëshpërimit ata e marrin rrogën e plotë, pavarësisht paaftësisë drejtuese dhe jo pak por mbi 700 euro, pagë që shumë prej jush akoma s’dinë ç’domethënë ta marrin.
Si je o popull? Si po të pëlqen gjumi? Apo s’të ka ardhur akoma flaka e zjarri deri aty ku s’mban më? Paskeni qenë të duruar o popull i Kosovës, shumë të duruar, sa harruat forcën tuaj kolektive. U organizuat për t’i thënë jo pushtuesit, keni një jetë të tërë që luftoni, ndërtuat pas luftës pavarësisht plagëve akoma të hapura. Je popull i mrekullueshëm o popull i Kosovës, por paske qenë zemërbutë e durimshumë, kur ardhka puna për t’ua treguar vendin fëmijëve tuaj plëngprishës. Po silleni si prindi që e ka përkëdhelur fëmijën shumë sa kur ky rritet e ia vë flakën prindit, e prindi e ul kokën dhe duron flakën që ia vuri fëmija. Pse? Nga dashuria që ka për fëmijën. Veçse ajo lloj dashurie është dashuri e verbuar vdekjeprurëse. Të duash nuk do të thotë të vetësakrifikohesh, të duash do të thotë dhe të caktosh kufirin te thana, të caktosh limite.
Zgjohu o popull i Kosovës zgjohu se të ka rënë gjumi i thellë letargjik i mosvendosjes. Jeni treguar deri më tash të qytetëruar, më të edukuar se bashibozukët që zgjodhët, më të mençur se ata, po çdo durim e ka kufirin. Mbase durimi juaj s’ka kufi ose mbase ju keni harruar se në një shoqëri demokratike fatet e atdheut nuk qëndrojnë me politikanët po me popullin. Vazhdoni të jetoni me mentalitetin e të nënshtruarit duke harruar se jeni njerëz të lirë.
Mbase për t’ju zgjuar nga gjumi, se dhe në kohë paqeje veprohet, mjafton t’ju kujtoj solidaritetin që treguam si komb dhe organizimin gjithëkombëtar për t’u thënë “jo” armëve kimike, që Edi Rama me shokë donin të sillnin në Shqipëri. Studentët e Universitetit të Prishtinës ndryshuan qeverisjen në Universitet dhe i thanë “jo” korrupsionit atje, qytetarët e Mitrovicës protestuan ndarjen prej “Parkut të Paqes”, dhe së fundi qytetarët e Republikës së Shqipërisë u organizuan për të mbajtur përgjegjës Fullanin me Co. për vjedhjen në mes të ditës. Populli i bëri të gjitha këto, ndryshimi nuk erdhi nga politikanët. Në një shoqëri demokratike populli vendos po ai nuk vendos në heshtje apo në gjumë.
A po zgjohesh, o popull? A do zgjohesh, o popull?
