Nga Besi BEKTESHI
Sot është data më e madhe e kombit shqiptar. Sot është datë feste kombëtare dhe kemi krenarinë e madhe jo vetëm ne, por të gjithë shqiptarët kudo në botë. 28 Nëntori është festë kombëtare dhe kërkon respektin për këtë madhësi të jashtëzakonshme që ka. Një pavarësi ka kombi dhe jeton pastaj për ta mbrojtur atë. Kurse 29 Nëntori është një tjetër krenari e shtetit shqiptar, që i vetëm, pa ndihmën e askujt si ushtri, arriti të luftonte brenda mundësive që kishte, për lirinë e tij. Është krenari se në fund të fundit, me një ballafaqim ushtarak të pabarabartë dhe duke u pozicionuar në krahun fitimtar, arriti të krijonte dhe momentin luftarak në përballje me okupatorin cilido qoftë ai si italianë dhe gjermanë. Në fakt në demokraci, mbas viteve 1992 kryesisht, pothuaj gjithmonë me nxitjen e një ish komunisti si dr. Berisha, është hapur dhe mbyllur keq debati mbi 28 apo 29 Nëntorin dhe bashkimin apo eliminimin e datës së çlirimit. Jemi rrëmbyer të gjithë nga ky debat provokator.
Ky debat, është bërë nga dr. Berisha për të vetmin qëllim dhe ky është edhe sot e kësaj dite që të barazohet Partia Socialiste, e majta në përgjithësi, me Enver Hoxhën, që data 29 Nëntor të mbajë përgjegjësitë e krimeve dhe padrejtësive që ka bërë klika e Hoxhës mbas kësaj date. Dr. Berisha ka hapur gjithmonë debatin mbi pavërtetësinë e 29 Nëntorit, për të bërë shesh beteje të “krimeve të së majtës” në Shqipëri duke njehsuar veten me të djathtën, për të treguar se ish komunistët (sigurisht ata që dolën medemek djathtas) bëjnë dhe transformimin e historisë në favor të mbajtjes së pushtetit pafundmërisht. Sigurisht unë jam nga ata njerëz që shumë herët kam thënë se “Shqipëria si datë çlirimit duhet të ketë 17 nëntorin 1944”, me logjikën e marrjes së Kryeqytetit dhe administratës qendrore, por nuk është sot vendi i këtij debati. Ne kemi si datë çlirimi 29 Nëntorin që rri së bashku me 28 Nëntorin në kurorën e festave më të mëdha të vendit. Unë nuk mund të them kurrë se kur ka ikur gjermani i fundit, sepse për mua nuk ka aspak rëndësi. Si fakt dhe të vërtetuara janë brigadat partizane që në ora 9:00 të mëngjesit futen në qendër të Shkodrës. Tani ka dashur apo nuk ka dashur Enveri të njehsojë 29 Nëntorin tonë me Republikën Jugosllave, këtë e dinë ata që në fund të fundit e thonë, por historikisht dhe me dokumenta, partizanët në qytetin e Shkodrës kanë hyrë dhe parakaluar në mëngjesin e 29 nëntorit 1944. Këtë fakt e kam dhe nga babai im, si pjesëmarrës në këtë eveniment. Orë dhe datë çlirimi është futja e çlirimtarëve dhe jo ikja e pushtuesit. A kanë shkruar dhe zmadhuar shumë fakte në diktaturë? Sigurisht që po, dhe sigurisht edhe ata që bëjnë provokatorin si ish komunistë, sot këtë rrugë ndjekin, që ky popull të mos ketë kurrë paqe sociale dhe historike.
Ashtu sikundër Enver Hoxha mbas 29 Nëntorit 1944 që ngriti “epopenë”e luftës së klasave dhe ndarjes në të tillë model të shoqërisë, edhe dr. Berisha mbas vitit 1992, duke qenë një ish komunist ngriti sërish ndarjen e shoqërisë në të kuq dhe blu duke barazuar Enver Hoxhën me dëshmorët e lirisë dhe sidomos një datë çlirimi të cilën në fund të fundit e kanë përcaktuar fitimtarët edhe pse kalimi në diktaturë mund ti fajësojë (sistemin dhe individët) për pas kësaj date. Përdorimi politik i datave ka qenë dhe vepra e fundit antishqiptare e ish komunistëve dhe ish anëtarëve të PPSH-së, por dhe një dore shumë të vogël bashkëpunëtorësh me pushtuesin që merrnin të drejtën e “qytetarisë” për të bërë pastaj dhe luftën e re të klasave në demokraci. Po, të asaj lufte që i ndante njerëzit në Shqipëri, në të mirë dhe të këqinj, ose në “demokratë dhe jo demokratë”, në njerëz që kanë të drejtë të konvertohen dhe të bëjnë demagogji dhe njerëz që përjetësisht duhet të sundohen nga këta të fundit.
Prandaj them sot në këtë ditë të madhe të pavarësisë dhe po ashtu nesër në 70 vjetorin e Çlirimit të vendit, se gjaku dhe mundimet e një populli për këto dy data duhet të kenë respektin e vazhdueshëm tonin. Duhet të kenë madhështinë e celebrimeve jubilare të mëdha, kurse individët problematikë dhe ato të lartë duhet të marrin të vërtetën historike që ju takon. Ne do të vazhdojmë në kohë, brezi im do vazhdojë të plaket dhe një brez i ri do të vijë. Nuk është e drejtë që zhgarravinën politike dhe historike (të thurur nga provokatorët) të datave të mëdha, t’ju a lejmë pa sqaruar në derë. Nuk duhet dhe nuk bën të jenë edhe ato në konfliktin anormal që kemi vite dhe dekada që ne përjetojmë. Individët e tillë ku i pari në diktaturë vrau krahun tjetër kundërshtar dhe pastaj vrau dhe krahun e vet si në luftën brenda llojit dhe jashtë tij, por dhe individi tjetër ish anëtar i partisë së Enverit, i cili për të përfituar politikisht, provokonte me data dhe histori që nuk i kishte bërë dhe jetuar vetë e nuk i takonte ti largonte me vula dhe firma, duhet të kenë të vërtetën historike në biografitë e tyre. Këto individë janë përçarës politike dhe me pasoja kombëtare të popullit të tyre.
Unë jam i prirur të mos prodhoj tradhtarë dhe modele tradhtie, por renegatë dhe provokatorë sigurisht që dalloj dhe ata janë të tillë. Kjo e vërtetë duhet thënë dhe duhet sqaruar, sepse në fund të fundit, jemi një popull që akoma kemi nevojë për një unitet të madh dhe sidomos për qetësi sociale dhe politike për të ecur drejt BE-së. Sot kemi festat e mëdha të Nëntorit dhe kjo na bën nder, na bën nder të respektojmë gjakun dhe përpjekjet e mëdha. Po, të respektojmë vullnetin tonë për një jetë më të mirë. E këtë jetë më të mirë nuk mund ta ndalin, mbase mund ta vonojnë, por kurrë ta ndalin individët për të cilët historia do të sqarojë gjithçka më mirë. Prandaj, nderim për festat dhe të vërtetën e plotë për individët. Po, për të gjithë ata që luajtën një rol në lidhje me datat tona historike.
