Nga Flogert Muça
Është viti i disatë që vajzat dhe gratë e kryeqytetit harbojnë në pub-et e Tiranës si askund tjetër. Nata e 8 Marsit është kthyer në kulturë feste të shfrenuar e cila të jep përshtypjen e një feste pas lufte. Manifestimi i pazakontë vjen pikërisht në këtë datë të shënuar për gratë dhe vajzat, pikërisht në 8 Mars. Por, a e dinë vajzat dhe gratë e Tiranës e mbarë vendit se ç’festë është 8 Marsi? A është 8 Marsi dita për të festuar me djem që zhvishen pub-eve të Tiranës apo është pikërisht kjo arsyeja që gratë e vajzat e tjera të protestojnë kundër këtyre “kolegeve” që nuk dinë ç’bëjnë?
Natyrisht që manifestimi i mbrëmshëm në pub-et e Tiranës është dhe mbetet një turp për gruan dhe vajzën. Ato që dolën dhe festuan mbrëmë njëllojë si vitin e shkuar vetëm sa njollosën këtë datë dhe padyshim kanë ofenduar plot gra dhe vajza që sot jetojnë të shtypura nga tabutë, traditat, kanunet, kultura, mentaliteti i mykur.
8 Marsi nuk është ditë feste, por ditë proteste. Në të gjithë botën gratë protestojnë për të drejtat e tyre, njëllojë siç duhet të protestonin në Shqipëri gratë dhe vajzat e lira dhe jo, për të marrë atë që i takon me të drejtë të natyrës, LIRINë. Ato që festuan mbrëmë në mënyrë të shthurur mund ta marrin atë lloj kënaqësie çdo natë, por jo në 8 Mars, sepse 8 Marsi ka simbolikë shumë më të fortë se penisi i një mashkulli që del e bën strip.
Janë me mijëra gra dhe vajza në Shqipëri që vuajnë mungesën e pjesshme ose të plotë të lirisë së votës, shkollimit, karrierës etj. Pikërisht për këto gra dhe vajza duhet të protestojë çdo grua dhe vajzë shqiptare në 8 Mars. Vetëm kështu do të mund të progresojmë. Zgjedhja e festimit në ditën e protestës dhe tentativa e ulët për tu ndjerë superiore duke “nënshtruar” një mashkull lakuriq, është në fakt mungesa më e thellë e lirisë së brendshme. Të presësh 8 marsin për të qenë “padrone” e një mashkulli është fundi i lirisë dhe fillimi i të ndjerit inferiore dhe e pafuqishme gjithë vitin.
Ja pse e gjithë skena e stripit të mbrëmshëm është një trishtim për të drejtat e grave dhe vajzave dhe një shtojcë e mungesës së lirisë dhe të drejtave. është kjo arsyeja pse mbrëmë, festa e shfrenuar e disa grave dhe vajzave në pub-et e Tiranës me disa djem lakuriq, është në fakt e vërteta lakuriqe se gruaja dhe vajza shqiptare është akoma larg emancipimit që i nevojitet. Kjo, është një plage shoqërore, e cila shërohem vetëm me informacion dhe protestë për të drejtat e grave. Simotrat e grave e vajzave shqiptare në botë protestuan para 100 vjetësh për të drejtat e tyre. E bëjnë edhe sot. Minimalisht duhet t’i kopjojmë, në të kundërrt veçsa vrasim lirinë.
Shënim: “8 Marsi” është dita e grave dhe e vajzave, ndërsa “Dita e Nënës” është vetëm për Nënat. Në “8 Mars” gratë dhe Nënat tona kanë luftuar për të fituar të drejtat e tyre. Kështu që gratë kanë fituar të drejtat e tyre me ligj si të drejtën për të zgjedhur-për t’u zgjedhur si dhe shumë të drejta të tjera politike dhe sociale.
“Festa e NËNAVE”, u aprovua si e tillë në vitin 1997, dhe Kuvendi i Republikës së Shqipërisë vendosi: Të quhet ditë përkujtimore “Dita e Nënës”, e cila do të jetë e diela e dytë e muajit maj.
