18-vjeçari Fabio Hila, i cili u vra një ditë më parë në Pogradec nga një bashkëmoshatar pas një konflikti për motive banale, ka shkruar përpara se të ndërronte jetë, një status të gjatë për të ëmën, së cilës, siç shkruante Fabio, i dedikonte gjithçka. Ai shprehet në postim se nuk është djali ideal për të, por ka për të qenë djali që do të japë gjithmonë jetën për të ëmën. Sipas Fabios, nëna e tij do të jetë e vetmja femër së cilës i përulet si dhe që mund të zejë vendin e kujtdo, por vendin e saj në zemrën e Fabios nuk e zë askush. Një letër e dhimbshme dhe e ndier kjo e adoleshentit për nënën, e cila sot është duke e vajtuar.
Letra e plotë e Fabio Hilës
Nente muaj kam ngren nga gjaku jot ,kam mar frym nga oksigjeni joti .ne hapat e par te jetes jam mbajtur nga krahet tend dhe per nje pjes te jetes tende jam ber shkak i loteve te tu.. shum dhimbje ke ndjer per shkakun tim shum lendimee shum lott qe ne kete mosh te kam sjell aq shum shqetësime e mbase nuk jam djali qe do doje e nuk jam djali ideal per ty por gjithnje kam per te qen djali qe jap jeten per ty dhe gjith jeten time je e vetmja femer qe te perulem dhe para teje bie posht krenaria ime …je ajo e cila mund te zesh vendin e kujtdo por je dhe ajo qe vendin tend se ze dot askush ne jeten time . tani jam duke u ritur dhe po kuptoj se sa e bukur dhe madheshtore je te te them se te dua nena ime esht pak te te them se je me e mira e ke hak kriejse me te mir se ti nuk ka gjith jeten time do kem respekt dhe dashuri te pafund per ty …je qenia me e dashur ne bot … si qiri tretem kur mendoj per ato gabime qe kam ber se si munda te lendoj nenen time se ska si ti…sdo di car do isha tani nese ti sdo kishe ekzistu ..te kam then me fal se je gjithcka per mua ..jam ulur ri e mendoj dashurin qe me fal ti nenen dhe kujtoj kur me embelsi me flet sa e bukur esht kjo jet .. butesia jote esht nje mrekulli qe zoti ma ka dhuruar e kush tjeter mund te jet vec ti nene fjala me e bukur ne bot fjala qe belbezova me buzet e mia per herr te par ne kraharorin tend me aromen tende nisi jeta ime vitet kalojn dashuria epr ty e pamebtur mbetur dashruia jote esht e vetmja piej qe shpirtin ma sheron aroma el ekures tende esht magji e shtrenjt e pakrahasushme e vetme je ti nej zemer e madhe qe din vec te fal e te dhuroj parajs per shpirtin tim nej veshtrim ne sy se ksa ndodh brenda meje e ndjen vec ti zemra jote ndje parandjen qdo jot gezimi apo trishtime qe rrjedh ne syte e mi ZEMER E EMBEL ME DASHURI E DASHR E SHTRENJTE E VETME NENE JE TI/jetaoshqef
