Ishte 20 vjeç kur shkeli në ishullin britanik dhe nuk ishte thjeshtë “dielli i munguar” që i bëri përshtypje në verën e vitit 1991. Ishte larguar nga Kosova për të njëjtat arsye që kishin të gjithë shqiptarët. Shumëkujt i kujtohet se në ato vite gjendja e rëndë politike edhe ajo ekonomike keqësoheshin vazhdimisht dhe duket se këto ishin dy arsyet kryesore që e shtynë Dalip Fazliun të largohej dhe të kërkoj punë dhe banim të përkohshëm në Britani të Madhe.
Në Londër kishte ardhur me një shok tjetër. Anglia ishte vend që dallonte nga disa vende tjera që i kishte vizituar më parë siç ishin Zvicra dhe Gjemania. Në Angli, që në shikim të parë, vërehej një mundësi më e madhe për përparim të atyre që kishin ardhur në këtë shtet e që kërkonin punë dhe strehim të përkohshëm.
Dalip Fazliut i kujtohet se në vitin 1991 Britania e Madhe ka qenë e zhytur në një krizë mjaft të thellë. Ai kishte pak para dhe me shokun e tij gjetën një banesë. Atëherë banesat gjendeshin lehtë por të gjeje punë ishte vështirë. Ata ishin ndër të parët që kishin ardhur në Londër dhe mezi gjenin ndonjë shqiptar për të hequr mallin apo për të kërkuar ndihmë, pasi që komuniteti shqiptar si organizim nuk ekzistonte. Atëherë numrin më të madh të të huajve në Londër, siç vërehej kudo, e përbënin italianët, spanjollët dhe portugezët.
Sidoqoftë, pas disa javësh ia doli të gjente një punë në një restorant iranian në Cricklewood afër vendit ku banonte. Filloi të punoj në kuzhinë sikur të gjithë ardhacakët që bëjnë në fillim. Rrogën e parë e mban në mend si sot. Ishte £ 90.
Kjo e kishte dëshpëruar pasi kishte pritur të merrte më shumë para. Me këto para mbulonte shpenzimet vetanake, por i duhej të kursente në mënyrë që t’i dërgonte familjes në Kosovë e cila nuk kishte të ardhura tjera. Jeta ishte e vështirë. Nuk kishte asnjë ndihmë nga shteti, pasi që atëherë shqiptarët nuk kërkonin azil duke menduar se do të ktheheshin së shpejti pas përmirësimit të gjendjes në Kosovë. Megjithatë, filloi ta mësonte gjuhën, qytetin por edhe mënyrën e punës në restorant.
Pas disa muajve gjeti punë tjetër në një ‘sandëich bar’ në Earls Court afër ndërtesës së ekspozitave dhe ku rroga ishte më e mirë. Pastaj vazhdoi të punonte në restaurante të ndryshme dhe në pozita të menaxherit.
Ishte viti 2004 kur Dalipi vendosi të ndërrojë plotësisht profesion pasi filloi punën e shtruarjes së pllakave, që në fakt ishte punë ndërtimi ku puna ishte më e vështirë por merrte dukshëm më shumë para.
Pasi që përvetësoi zanatin, ai u bind se mjaft kishte punuar për të tjerët dhe në vitin 2007 hapi kompaninë e vet të cilën e emëroi Danny Deco. Në fillim punonte me 1 apo 2 punëtorë. Me kalimin e kohës puna shtohej dhe me këtë rritej edhe numri i punëtorëve.
Punëtorët janë shumica nga Shqipëria dhe Kosova por ka edhe nga Rumania, Bullgaria dhe nganjëherë edhe nga Polonia. Shqiptarët janë të viseve të ndryshme, që nga Saranda e deri në Gjilan. Ata janë të angazhuar në punishte, administratë, në sallonin e shitjes së pllakave dhe në makinat e vendosura në punëtorinë për prerje.
Lajme teNjejta
Kompania e tij zakonisht merr punë nga një kompani e madhe ndërtimi por nuk i përjashton as kërkesat individuale apo private. Importon pllaka nga të gjitha anët e botës të cilat i përdoren në punën e kontraktuar për shtrim por edhe për shitje me shumicë dhe pakicë.
Tek çdo shqiptar që punëson, i duket shëmbëlltyra e atij Dalipit 20-vjecar që erdhi në Londër, ashtu me shpresën për një jetë më të mirë dhe sot lidh kontrata me shuma që dikur as që kishte mundur t’i imagjinonte.
Suksesin e ka pasuar nga vullneti, dashuria dhe respekti që ka treguar Dalip Fazliu për punën. Ai mendon se këtu duhet shtuar përpikërinë dhe kualitetin e punës që bënë dhe me të cilën gjithmonë ndahen të kënaqur klientët e tij.
‘Gjenerata jonë bënë një lloj jete të dyfishtë pasi që jetojmë dhe punojmë në Londër por mendjen gjithmonë e kemi në Kosovë. Atdheu për mua është shtëpia ime dhe tërë Kosova që më rrinë prore në mendje dhe ku një ditë mendoj të kthehem’ – thotë Dalip Fazliu.
Deri në vitin 1999 ai, si shumë të tjerë, ka qenë I angazhuar në shumë aktivitete të komunitetit shqiptar në Londër që bëheshin për Kosovën. Nga viti 1993 ka filluar organizimi i jetës së shqiptarëve në Londër.
Dalip Fazliu i kujton momentet kur fillimisht shqiptarët mblidheshin në dy lokale në Covent Garden dhe në Trocadero në Piccadilly. Aty takoheshin me ata që i njihnin por takonin edhe të rinj që filluan të vinin më shpesh nga trojet shqiptare.
Hiqnin mallin e vendlindjes dhe shkëmbenin informata në lidhje me mundësitë e gjetjes së ndonjë pune më të mire. Pastaj takoheshin edhe në lokalet e klubit dhe komunitetit shqiptar.
Pas vitit 1999, janë zbehur aktivitetet, është rralluar edhe angazhimi i tij. Tani nuk vërehet ndonjë aktivitet i intensitetit që ekzistonte më parë por, megjithatë, ka raste kur ai angazhohet në ndonjë veprimtari ku mendon se mund të ofroj kontributin e tij.
Ai do ta vazhdojë me punën që është duke bërë. Me kalimin e kohës edhe puna është duke u shtuar dhe shpreson të vazhdoj në këtë mënyrë edhe në të ardhmen.
Shqiptarët në Britani të Madhe kanë shënuar përparim në fushat e tyre. Ai beson se të gjithë duhet të vazhdojnë me vullnet për punën që janë duke e bërë në këtë vend i cili ka ofruar kushte të volitshme për të gjithë.
“Nuk ka rrugëdalje tjetër pos punës thotë me bindje Dalip Fazliu i cili shton se ‘fëmijët tanë, tani e kanë shumë më lehtë të shkollohen, të përparojnë dhe të bëjnë jetë më të mire se gjenerata jonë e parë që erdhi në Britani të Madhe’.
