Petrit Kuçana
Aspak nuk zhgënjehesh nga një kërkim i thjeshtë mbi të ashtuquajturin “Samit” të diasporës. Gjithçka nisi dhe përfundoi në ato ditët “historike” me tam-tam-et e mediave shqiptare, me shkëlqimin e ngjyrave që u “shkimën” thuajse pa mbaruar, tek tirrej ndonjë lajm dhe përhapej si propagandë më shumë se një projekt serioz.
A është dëgjuar ndonjë fjalë për diasporën që nga viti i kaluar?
I vetmi lajm ishte mbledhja e Këshillit Kordinues të Diasporës dhe kaq. Çuditërisht edhe një faqe samiti i diasporës rezulton i mbyllur. Cili mërgimtar, (qoftë edhe ai më përkrahësi i flaktë i qeverisë shqiptare) do të mund të numëronte qoftë ëdhe një gjë të vetme që u bë për diasporën që nga Samiti i kaluar, apo qoftë që nga samiti i Parë?
Thuajse gjithçka është fikur edhe në pritshmërinë e mërgimtarëve, qoftë pjesëmarrës ose jo në këto takime të ashtuquajtura Samite të Diasporës, si refren që nuk di të ndalur i një thënie të hershme “m’ka çu nana me e la gojën”.
Janë vërtet shumë çështje që mund të ishin adresuar, dhe se nuk janë të pamundshme, por duket se nuk përkojnë me vullnetin qeveritar, që asnjëherë nuk pati qasjen e duhur.
Samiti i parë duket se kishte njëfarë hapësire për të shpresuar, por i dyti ishte thjesht një pelegrinazh në kryeqytetin e shqiptarëve.
Një takim ku mblidhen dhe kuvendojnë rrëmujshëm mërgimtarët? Jo më pak se kaq. Duket si një gjë që duhet bërë, me sa më shumë stilistikë, sa më shumë buçimë se qeveria po bën gjëra “historike”.
Nuk mund të ketë pozitë më të palakmueshme se gjithësecili që do të mundohej të kishte një “justifikim” për qasjen e qeverisë ndaj diasporës, ashtu siç do të përpiqej të shfajësonte ministrin e shtetit për Diasporën, Pandeli Majko.
Çfarë do të ndodhte nëse që nga samiti i parë, 3-4 vitë të shkuara do të fillonte regjistrimi i mërgatës shqiptare?
A do të kishim sot një numër të saktë apo qoftë edhe të përafërt të shqiptarëve që jetojnë jashtë trojeve shqiptare?
Çfarë do të ndodhte nëse do të kishte një databaze me emrat e të gjithë doktorëve të shkencave nëpër të gjithë botën, që konsiderohen si pasuria më e madhe e një kombi?
Po të mijëra e mijëra specialistëve dhe shqiptarëve të tjetër të suksesshëm thuajse nga çdo fushë e jetës që na përfaqësojnë si komb? Sikur të fillohej me këto për të arritur të një pikë që duket se është edhe zanafilla e qasjes së munguar ndaj diasporës; të drejës së votës.
Mërgimtarët e shqipërisë zyrtare, janë të vetmit në rajon dhe më gjerë që nuk e kanë të drejtën e votës dhe gjasat për ta patur në zgjedhjet e ardhshme janë tmerrësisht të vogla. E mbase Këshilli i Diasporës që pretendohet që përfaqëson interesat e mërgimtarëve shqiptarë do të thotë fjalën e tyre.
Të paktën të ngenë zërin, duke ju shmangur heshtjes aq të padëshirueshme. Do të mbetet të shihet nëse do të jenë në gjendje të kushtëzojnë qeverinë, sidomos me të drejtën e votës, ku shpresohet se nuk do të jenë lajmëtarët e ndonjë samit-takimi të radhës, ku do të përsëritet e shkuara dhe ngjyrosja me lajme që zgjasin plot tre ditë.
A vazhdon Rinasi, aeroporti më i shtrenjtë në rajon dhe më gjerë, një barometër për qasjen e qeverisë ndaj diasporës?
Mbase Këshilli i Diasporës duhet të interesohet, për këtë monopol që rrjep xhepat e mërgatës shqiptare, e pranuar edhe nga qeveritarët, e vërtetuar në çdo kohë….
Pyetja më e thjeshtë që shtrohet është deri kur?…
