Petrit Kuçana
“Shumicës së atyre që u kam përkthyer unë, dalin nga burgu mbi 60 vjeç”. Këto janë fjalët e një përkthyesi që të kujtohen, ndërsa marrim çdo ditë njoftimet nga policia metropolitane për shqiptarët e dënuar, e më kot mundesh të anashkalosh deklaratat për shqiptarët e dënuar në Britani.
Është e frikshme shifra e shqiptarëve të dënuar në Britaninë e Madhe, por duket theksuar se pjesa më e madhe janë të rinj, shqiptarët e gjeneratës së humbur, të përhumbur, stërhumbur, ” të farkëtuar” me idenë e të bërit i pasur brenda natës.
Janë shqiptarë të asaj gjenerate që nuk e kanë parë të arsyeshme të studiojnë, të bindur që diploma nuk mund t’ua siguronte një vend pune, në vendin ku anti-vlerat janë kthyer në vlera dhe “partia” i zgjidh të gjitha. Janë shqiptarët e asaj gjenerate që u edukuan me emigrimin, pra largimin, si e vetmja mënyrë mbijetese, si e vetmja rrugë për të bërë “hajër” dhe pas një mijë e një sakrificash arritën në “tokën e premtuar” në ishullin britanik me një peshë të madhe borxhi mbi supe, borxh që nuk mund të shlyhet me vite të tëra pune në mëmëdhe.
Janë shqiptarët e asaj gjenerate që nuk donin të kuptonin se në Britaninë e Madhe është e jashtëligjshme jo vetëm të punësosh por edhe të strehosh një “emigrant pa letra”. Mbijetesë? Më shumë se kaq.
Shumë kohë më parë, ka qenë një postim që ka mbetur postulat, i një emigranti (që u shpërnda nëpër të gjitha rrjetet sociale), ku i kërkonte kryeministrit Rama të hapte ndonjë vend pune, çfarëdo lloj pune qoftë dhe do të kthehej në Shqipëri, përndryshe ishte i detyruar të futej në rrugën e gabuar. Ishte një paralajmërim që askush nuk ja vuri veshin, madje në mëmëdhe kryeministri vazhdonte retorikën “se punë ka, por duhen profesionistë”.
Janë shqiptarët e kësaj gjenerate të prodhuar nga shoqëria shqiptare, që po mbushin burgjet e Britanisë, shqiptarët e kësaj gjenerate që dinë me saktësinë më të madhe pronarët e lokaleve të shtrenjta të Tiranës, lidhjet e tyre me qeveritarë dhe politikanë, madje mënyrën sesi “janë futur në biznes” nga kush përkrahen, për sa ditë ka dalë nga burgu djali i x apo y politikani, se cili prej fëmijëve të politikanëve pi bar, ku e kanë vendin e preferuar.
Madje madje janë më të informuarit e SHOWBIZZ-it, se sa lekë paguhen këngëtarët, por që nuk patën shansin të mësojnë tabelën e shumëzimit, dhe shkolla e tyre ndryshoi tërësisht dimension; një diplomë e blerë dhe një mik diku lart dhe t’i thonë jetës “ik p….” si shokët e tyre, që mbase nuk dinë asnjë fjalë anglisht apo që nuk zotërojnë ndonjë gjuhë, por e kanë gjetur punën me mik, deri tek ata që u bënë përfaqësues të tyre, në organin më të lartë ligjvënës, deputetët që s’kishin nevojë të kishin bërë ndonjë vit shkolle… që mund të kishin bërë ndonjë “mëkat” në adoleshencë apo rini, por që s’kishte pikë rëndësie…
Janë shqiptarët e kësaj gjenerate që u gjendën në anën e gabuar “të fatit”, ku miku kushton së paku 5000 euro për një vend pune dhe patjetër gjendeshin metoda dhe mundësi për t’i larë, atje në punën e shtetit… dhe më të “zotët” rropaten në ndonjë call centre. Krejt të papërgatitur u gjenden nëpër rrugët e botës dhe së paku në Britani, sidomos pas BREXIT-it shanset janë 0 për të “bërë letrat”.
Janë këta mërgimtarë pjellë e asaj shoqërie, ku lajmi sado i tmerrshëm të jetë zgjaste tre ditë, ku papërgjegjësia dhe pandëshkueshmëria janë kaq normale, sa një kafe andej nga blloku, ku gjysma e ditës duhet të kalojë ashtu bashkë me “bashkë-vuajtësit e gjeneratës së tij” duke shikuar bashkëmoshatarët e tyre “të suksesshëm” të përfshirë në partitë që të japin bukë.
Janë pjella e kësaj gjenerate, që u bë dëshmitare e shkatërrimit të çdo vlere njerëzore, ku një pedagog pavarësisht nga grada apo botimet shkencore, numëron kacidhet për të mbyllur muajin dhe nxënësi/ja e tij , (nga ata të lindurit me këmishë) e shpenzonte rrogën e tij mujore në një natë, dhe profesori kurrsesi nuk mund të jetë as në nivelin bie fjala të një këngëtari tallava-je, që shëtit me makinat më të shtrenjta, ku patjetër që dihet gjithçka për të, paga për dasma, lloji i makinës, lidhjet e dreqi i mallkuar… ashtu siç janë regjistruar në memoriet e tyre kapërdisja e atyre që shkollën e kishin kthyer në pasarelë, ku përballeshin luksi me varfërinë ekstreme. Janë këta mërgimtarë që u gjenden në anën e gabuar të fatit dhe tashme pre e lehtë e rrugës së mbrapshtë, që duke se po gllabëron shumë, po tepër shumë rini shqiptare, prodhim i këtij brezi të stërhumbur, ku pa frikë çdonjëri do ta linte menjanë “namuzin” dhe do huazonte me plot gojë shprehjen e bukuroshes FRESH-iste që ç’rëndësi ka ku flinte apo zgjohej… “të bëfsha gjeneratën”…
