Nga Miranda Keqaj
Bileta që fitoi si nxënësi më i mirë, gjatë kohës që studionte në Universitetin La Sapienza, në Itali, e çoi atë një fundjavë me pushime në Britani. Mbase as ai nuk e besonte që ajo fundjavë nuk do të kishte fund, madje do të ishte veçse fillimi i një udhëtimi që do të datonte në vitin 1997.
Anglishtja që kishte mësuar dikur në bankat e shkollës së gjuhëve të huaja, Asim Vokshi në Tiranë iu bë ndihma më e madhe kur ai mbërriti në shtetin Britanik.
Ambicia që kishte nuk plotëpërmbushnin gjendjen në të cilën ai u gjend në Britani të Madhe. Ai vinte nga një familje intelektuale me një baba zëvendës komandant, vëllanë gjykatës dhe nënën arkitekte. Natyrisht që shkollimi do të mbetej baza e çdo fillese karriere dhe pas shkollës së mesme, ai filloi shkollën në Akademinë e Sigurimit, të cilën e la përgjysmë, pasi atij iu desh të largohej nga Tirana për në shtetin fqinjë në 1991, kur ai ishte 20 vjeç.
U zhvendos me të gjithë familjen në Itali, pas një ftese nga vetë president i asaj kohe, Francesco Cossiga duke bërë që në 1992-in të pajiseshin që të gjithë me dokumentacionin e nevojshëm. Në Itali ai filloi studimet në Universitetin La Sapienza, në degën e juridikut. Gjatë kohës së studimeve, çmimeve të shumta që mori, iu shtua edhe një bilete që i siguroi atij një fundjavë në një tjetër shtet. Ai zgjodhi Britaninë jo thjesht për të prekur një botë të re, por edhe për të përmbushur një ëndërr të tij të fëmijërisë.
Në Britani Aldi Çeli njohu një dimension tjetër dhe iu desh që të fillonte edhe një herë nga zero. Fillimi ishte shumë i vështirë por ambicia që ai kishte për ecur përpara ishte me e fuqishme se ai fillim që ai po përjetonte. Puna e parë që ai bëri ishte me kompani ku shiteshin gjëra antike, nga ku lindi edhe ideja që ai të krijonte një shoqëri siguracioni.
Duke parë që vlera monetare e objekteve që dërgoheshin ishte shumë e madhe ai krijoi një kompani siguracioni dhe një kompani sigurimi. Pas disa kohësh ai arriti të bëhej pjesë e kompanisë së sigurimit të qendrës tregtare Elephant and Castle.
Pas tre muajsh në sajë të përkushtimit pa veten të menaxhonte të gjithë qendrës tregtare. Më pas bëri një tjetër aplikim, duke u transferuar tek zyrat kryesore dhe arriti te menaxhonte rreth 300 vende të tjera me këtë kompani. Ndër ndërtesat më të rëndësishme që ai kishte “nën kontroll” ishin Bank of England, 1 Corhill, e shumë ndërtesa të tjera.
Më vonë i lindi interes i veçantë për Aeroportin në Heathrow dhe aplikoi si zëvendës menaxher për sigurinë e të gjithë aeroportit. Pas një muaji ai mbulonte sektorin e krimit dhe kontrabandës në një kompani ndërkombëtare. Pas pak kohësh ai u bë menaxher në terminalit 5 në Heathrow Aeroport, që nga fillimet e ndërtimit të këtij terminali, deri në inaugurimin e tij nga Mbretëresha.
Gjatë kohës që po punonte për këtë kompani dhe po menaxhonte Aeroportin në Heathrow, i erdhi natyrshëm ideja për të pasur kompaninë e tij ose për të investuar qoftë edhe në Shqipëri.
E cilësoi si një obligim qytetar investimin në mëmëdhe ku do gërshetoheshin përvojat më të mira Britanike dhe kompanitë prestigjioze. Aeroporti i Vlorës ishte pikësynimi i radhës duke filluar çdo negociatë të mundshme.
Megjithatë sikurse edhe çdo frymë e re që sillet në Shqipëri nga njerëz me ide të qarta perëndimore edhe fillimi i këtij aeroporti njohu goxha probleme dhe deri më sot nuk e pa “ditën e inaugurimit”. Kjo ishte një ndër sfidat më të mëdha me të cilat ai u përball, ku duket se gjithçka u kthye në zhgënjim.
Ëndrrat u sfumuan në dyert e zyrtarëve, që u përplaseshin turinjve çdo lloj investitori të huaj.
Aldi e ndiente diskriminim e jashtëzakonshëm që iu bëhej mërgimtareve Shqiptarë me çmimin e biletave dhe hapja e një aeroporti të ri ishte më e pakta që mund të bënte por që u kthye në pengesë të pakalueshme.
Aktualisht Aldi Çeli ka dy kompani në emrin e tij për International Development dhe vazhdojnë në ndërtimin e vilave luksoze shumë afër Aeroportit. Gjithashtu si grup investitoresh janë në bisedime e sipër për një tjetër projekt do të mbahet në Meksikë, Hua Hin; Tailande dhe është shumë pranë finalizimit të këtyre negociatave.
Pjesë të pasioneve të tij ai shtoi edhe një restorant dhe një klub dhe restaurant në O2 Arena, në zemër të Londrës, duke zgjeruar edhe me shumë aktivitetin e tij.
Çelësi i suksesit për Aldi Çelin është vullneti dhe vendosmëria e tij për ti shkuar deri në fund ëndrrës. Këmbëngulja dhe forca që ai pati sidomos gjatë periudhës së fillimit të tij në një shtet krejtësisht të ri bëri që ai të mos ndalej dhe të kërkonte akoma më shumë. Një tjetër arsye shumë e fortë ishte edhe vetë liria dhe mundësitë e shumta që vetë Britania e Madhe ofron për këdo.
Një ndër momentet më të vështira ishte përballja me mungesën e vazhdueshme të familjes së tij të madhe pasi erdhi në Britani.
Ndër momentet më të bukura, Aldi tregon hapjen e kompanisë së parë në vitin 2006 qe ishte Eagle Security që lindi si pasojë e një bisede që ai pati me një skocez ne Areoportit në të cilin ai punonte. Nga kjo ide pak kohë më mbrapa arriti që edhe ai të kishte kompaninë e tij.
Në fillimet e kësaj kompanie ishin 3 persona. Ndoshta për të hapur një kompani vërtetë nuk ishte aq e vështirë por vështirësitë më të mëdha vinin mbrapa pasi kjo kompani duhej të mbahej, të ngrihej dhe të rritej akoma më shumë, gjë të cilën Aldi e bëri dhe pati shumë sukses me rreth 50 te punësuar.
Pas 12 vitesh ai numëron një numër shumë të lartë punëtorësh.
Ndër objektet që ai ka nën menaxhim është stadiumi në Charlton The Valley, kati i pestë i stadiumit në Wembly dhe Këshille bashkiake të ndryshme.
Në mesazhin që Aldi ka për Shqiptarët shprehet se kontributi për vendlindjen është kontribut qytetar dhe të mos e harrojmë vendin tonë.
Të vazhdojë ruajtja dhe përçimi i vlerave më të mira shqiptare.
Ai shprehet se edukimi mbetet një fazë e domosdoshme për të arritur suksesi. Vullneti dhe devotshmëria garantojnë sukses.
















