Petrit Kuçana
Një drekë me Ministrin e Jashtëm të Kosovës në Prizren shënoi edhe lajmin e fundit për vizën e kryeministrit Rama në Serbi. Kaq shumë entuziazëm u konsumua, saqë vërtet Rama, jo vetëm arriti që të “shlyejë me sukses atë njollën e zezë” në biografinë e tij në adoleshencën politike me Bregoviçin, por i çuditi sidomos shqiptarët jashtë kufijve administrativë, për atë që u quajt kurajo politike. Çdo lajm “made in Beograd” natyrshëm merr një dimension tjetër dhe nuk ka dyshim që çdo shqiptar shijoi ato fjalët e kryeministrit Rama në kryeqytetin serb. U kry edhe kjo punë dhe shpresohet, se së paku, (gjithmonë shpresohet) se nënat shqiptare të luginës së Preshevës nuk do të udhëtojnë për kilometra të tëra për të lindur, pasi aty nuk ka spital dhe Rama u premtoi preshevarëve për dyfishimin e kuotave për mjekësi për studentët që do të vazhdojnë studimet në Shqipëri.
Nëse imponimi i dialogut mes Prishtinës dhe Beogradit për Kosovën e ndihmoi Serbinë për të marrë ndonjë kothere nga BE-ja, do të shikojmë në të ardhmen për përfitimet reale të shqiptarëve nga këto takime. Veshi i ftohtë i një dëgjuesi të vëmendshëm e fiksoi edhe deklarimin e Vucicit për hekurudhën Beograd-Podgoricë.
Për ata që janë më imunë ndaj emocioneve të ngjizura që nga ndeshja e Beogradit lajmi i fundit bëhet i pari.
A po mundemi të shpëtojmë nga komunikimi autik?
Nga dreka me Ministrin e Jashtëm të Kosovës në Prizren fillon realiteti ynë i brendshëm dhe nuk ekziston as kureshtja më e vogël për të pyetur vërtet çfarë u bisedua mes tij dhe Kryeministrit Rama?
A duhet të ishte kjo pyetja krejt normale që çdo shqiptar mund ta bëjë?
Madje të gjithë ata që besuan që Rama na nderoi në Beograd etj etj a mund të besojnë se kryeministri mund të ndalojë vetë-shkatërrimin e shqiptarëve, duke filluar nga shqiptarët e Kosovës.
Kjo pasi euforia do të na mbajë gjallë edhe pak ditë sa të kthjellemi dhe të kuptojmë (sidomos ata që e konsiderojnë kryeministrin Rama si lider të shqiptarëve) se Kosova nuk ka institucione dhe se po vazhdon loja për karrige, lojë tipike shqiptare, dhe sipas disa analistëve Kosova po rrezikon shumë në projektet e Bashkimit Evropian.
Pra ngaqë Ramës i “i ra rruga” (apo e solli rrugën) nga Kosova a mundi që të kontribuojë sadopak në tejkalimin e ngërçit politik atje, pasi drejtpërdrejt është i penalizuar për aty tryezat e përbashkëta të qeverive pikërisht në Prizren.
Thua mospërzierja “në çështjet e brendshme” të Kosovës (përderisa ishte andej, e bëri më evropian, apo kryeministri u mjaftua me flamujt kombëtarë me selfiet nga Presheva duke i përkëdhelur sedrën si shqiptar dinjitoz që ja tha serbit në sy të gjitha?
A do të ishte patriotizëm i Ramës që si kryeministër i Shqipërisë amë, të ndikonte që kjo çështje të ishte zgjedhur kohë e kohë më parë, apo popullit i mjaftojnë ato deklaratat dhe fjalët e mëdha patriotike, dhe nuk mund ta prishte këtë lavdi në mahallën tjetër shqiptare?
Kryeministri Rama mund t’i huazonte fjalët e Ambasadores Amerikane me një theks tirons po deshi dhe “të kujdesej që së paku të vazhdonin ato mbledhjet e Prizrenit. Shumë biznesmenëve në Kosovë u kujtohen fjalët e Ramës se jemi më shumë se të vonuar dhe bashkimi i shqiptarëve nën qiellin Evropian nuk po ndodh. Secili po gëlon në luftën për ballin e Oxhakut e pse jo duke marrë ndonjë pikë politike për “bëmën” e Beogradit.
Do të ishte shumë mirë që kryeministri Rama të ndërhynte edhe në Maqedoni ku shqiptarët e atjeshëm ndonëse element shtetformues, si pasojë e përçarjeve mes partive politike atje. Është afërmendsh që seë paku Rama si kryeministri i Shqipërisë amë, mund të përcaktonte një vijë të kuqe, pas së cilës nuk mund të kalojnë “pasionantët e posteve” të ofruara nga Gruevski.
Besohet se Kryeministri Rama do të duhet të ndalonte shkombëtarizimin e shqiptarëve të Malit të Zi, jo thjesht duke “i privuar” ata nga luksi i shifrës rekord të partive politike atje, por të ndalonte diskriminim ndaj tyre, e nëse do t’i binte rruga nga Ulqini do të mund të fliste shqip në këtë komunë që drejtohet nga një malazez…
Këto po që do të ishin fitore të së sotmes dhe së ardhmes që me të vërtetë do ta cilësonin ramin si lideri i shqiptarëve në rajon e pse jo edhe si liderin evropian të rajonit apo çfarëdo epiteti që t’i përkëdhelte atij sedrën.
Në fakt pak flitet për këto, e madje ata të zejes së gazetarisë, apo opinion-bërësit, të ndarë në llogoret pro e kundër (shumica prej tyre) mund edhe t’i sugjerojnë Ramës që të mos mjaftohet me vizitën e Beogradit, por t’u hedhë një sy edhe shqiptarëve në rajon, jo thjesht si detyrim kushtetues, por të kontribuojë drejtpërdrejti në mbrojtjen dhe avancimin e statusit të tyre.
