Bekim BUÇI
Vizita e kryeministrit të Shqipërisë Edi Rama në Beograd bëri që nga kryeqendra e Serbisë të jepen mesazhe të fuqishme jo vetëm për Serbinë por edhe për Ballkanin në tërësi. Ranë në ujë të gjithë kundërshtimet dhe krrokatjet e disa analistëve dhe politikanëve të cilët shkuarjen e Ramës në Beograd e barazuan me tradhti kombëtare.
Por, në diplomaci dhe në politikë nuk ka emocione. Qeveritë e shteteve duhet të kenë strategji afatgjate kur janë në pyetje interesat shtetërore dhe kombëtare. Edi Rama dha tri mesazhe të fuqishme në Beograd.
Mesazhi i parë është se edhe pas gjithë asaj që ndodhi në ndeshjen mes kombëtares shqiptare dhe asaj serbe kryeministri Rama shprehu gatishmëri për të vizituar Beogradin dhe për të dëshmuar përcaktimin e shtetit shqiptar për fqinjësi të mirë dhe për paqe me fqinjët, duke demonstruar me këtë rast vlerat evropiane. Rama u tregoi politikanëve serbë se Shqipëria është shtet anëtarë i NATO-s dhe në atë mënyrë vepron dhe një faktor i rëndësishëm në Ballkan.
Mesazhi i dytë mjaft i fuqishëm për politikën serbe është se Kosova është tashmë një realitet i pakthyeshëm të cilin herë do kurdo duhet ta pranojë edhe vetë Serbia. Kryeministri Rama duke folur për Kosovën jo vetëm që i dërgoi mesazh të qartë Beogradit, por edhe dy shteteve tjera, anëtare të BE-së, Greqisë dhe Rumanisë të cilat ende nuk e kanë njohur pavarësinë e Kosovës.
Mesazhi i tretë po ashtu ishte i drejtëpërdrejtë për Serbinë. Vizita e Ramës në Preshevë ishte “qershia mbi tortë”. Ai me këtë rast dëshmoi se Shqipëria do të kujdeset dhe nuk do ti lë anash interesat e shqiptarëve të Luginës së Preshevës, të cilët po diskriminohen në mënyrën më të egër nga pushteti serb.
Në konferencën për shtyp gjatë fjalimit të Edi Ramës nikoqiri, kryeministri serb Aleksandar Vuçiq u soll si një fëmijë të cilit dikush ia ka marrë lodrën. Ai doli jashtë korniza diplomatike, në momentin kur hoqi kufjet derisa Rama po fliste për realitetin dhe pavarësinë e Kosovës. Kjo sjellje e cila nuk i ngjan një politikani e aq më pak një kryeministri të një shteti që synon të bëhet pjesë e BE-së tregon edhe njëherë se politikanët serbë ende nuk kanë arritur të dalin nga petku i nacionalizmit të Millosheviqit.
Madje kjo sjellje e Vuçiqit dëshmoi edhe anën tjetër, se politika shoviniste e Millosheviqit ka lënë pasoja të rënda edhe për vetë serbët.
Serbët duhet ta kuptojnë njëherë e përgjithmonë se iku koha kur ata me dhunë dëbonin me qindra e mijëra familje shqiptare për në Anadoll, kur ata e udhëheqnin një shtet si ish Jugosllavia dhe e konsideronin veten si “kryesorët e Ballkanit”. Tash Shqipëria është në NATO ndërsa Kosova është e pavarur. Shqipëria nuk është më shteti i bunkerëve dhe shteti i cili me përbuzje dhe nënçmim shihej gjatë këtyre dekadave nga shtetet tjera të Ballkanit sidomos nga ato sllave.
Fundja, sa më shpejtë të pajtohen serbët me këtë realitet aq më mirë edhe për ta do të jetë. Nëse vazhdojnë me politikat e vjetra, Serbia ende do të jetë një kartmonedhë për kusuritje për interesat e Rusisë, dhe gjithmonë do të mbetet vrima e zezë e Ballkanit. Shqiptarët e dinë rrugën e tyre, mbetet të tjerët të kthehen në binarët e vërtetë, që garantojnë paqe, stabilitet dhe mirëqenie për të ardhmen.
