Boris Johnson loboi për një punë për një vajzë të re që pretendon se ai ka abuzuar me pushtetin e tij për të pasur një marrëdhënie seksuale me të.
Kryebashkiaku i atëhershëm i Londrës dhe deputeti i Henley-t ndërhynë që ajo të gjente një punë në Bashki, disa javë pasi e takoi vajzën dhe e mori atë në zyrën e tij në Parlament.
Emërimi u bllokua sepse kolegia i Johnson, ministrja e sapoemëruar e Zyrës së Kabinetit Kit Malthouse, tha se ata dukeshin se kishin një marrëdhënie të ngushtë të papërshtatshme.
Vite më vonë, Johnson pranoi se e shtyu atë përpara për këtë punë kur ajo u përball me të në zyrën e tij në vitin 2017 në kulmin e skandalit #MeToo.
Rasti është shembulli i fundit i Johnson i cili përdori ndikimin e tij politik për të lobuar për gratë me të cilat ai ka pasur marrëdhënie personale të pazbuluara. Muajin e kaluar, u raportua se Johnson bëri presion që gruaja e tij, Carrie Symonds, 34 vjeç, të siguronte një rol si shefe e stafit të tij në Ministrinë e Jashtme, ndërsa dyshja kishin një lidhje në vitin 2018. Ai gjithashtu ndihmoi Jennifer Arcurin, 37 vjeç, një amerikane e diplomuar, të përfitonte nga udhëtimet e financuara nga taksapaguesit pas lidhjes së tyre në 2011.
Johnson u takua me gruan në parlament më 7 nëntor 2017, pasi ajo i dërgoi mesazh duke i thënë se duhej të flisnin.
Gruaja i tha Johnson se nuk ndihej rehat me lidhjen e shkurtër që kishin pasur në vitin 2008. Në kohën kur ndodhi, Johnson ishte 43 vjeç, kryebashkiak i sapozgjedhur i Londrës dhe deputeti konservator i Henley-on-Thames. Ai ishte i martuar me katër fëmijë.
Ajo ishte e diplomuar në të njëzetat e saj dhe kohët e fundit ishte zhvendosur në Londër teksa punonte në role të përkohshme. Ajo ndjeu se partia konservatore ishte “familja e saj e re” dhe ishte përfshirë si një aktiviste, duke u bërë vullnetare për të punuar në fushatën e tij të suksesshme për kryetar bashkie.
Ajo vendosi të regjistrojë konfrontimin me Johnson në vitin 2017, në mënyrë që askush të mos jetë në gjendje të hedhë poshtë apo kundërshtojë pretendimet e saj. Gruaja, tani një profesioniste ligjore dhe nënë e martuar e dy fëmijëve, kaloi vite duke menduar nëse do të dilte në publik. Ajo iu drejtua The Sunday Times në prill dhe zgjodhi të vazhdonte me publikimin e historisë, një javë më parë, pasi arriti në përfundimin se deputetët dhe publiku duhej të dinin për sjelljen e tij. Ajo mbetet anonime për arsye ligjore.
Gjatë takimit të tyre, ajo i tha Johnson-it se ishte “me të vërtetë e tronditur dhe e mërzitur” për atë që kishte ndodhur mes tyre, duke i thënë se ishte një shembull se si çdo grua e re që ” të hysh në këtë ndërtesë është një lojë e ndershme” dhe atje duhet “të mësohet ” nga njerëz të fuqishëm. Ajo shpjegoi keqardhjen e saj që marrëdhënia e tyre ishte bërë seksuale kur ajo thjesht kërkonte të njihej për atë që ishte dhe interesin e saj për politikën. Ajo tha se do të “mbrohem për veten time”.
Më pas ajo përshkroi se si ata ishin takuar fillimisht dhe kishin një ndërlidhës në zyrën e tij parlamentare. Johnson konfirmoi se ata e kishin parë njëri-tjetrin në ngjarjet e partisë konservatore dhe më vonë kishin një takim të rastësishëm në qendër të Londrës përpara se ta ftonte për atë që ajo mendonte se ishte një pije socializimi në Pallatin e Ëestminsterit. i pyetur nëse i mbante mend ato detaje, ai tha: “Po”.
Gruaja më pas kujtoi: “Doja të futesha në politikë, ti më the se do të më gjeje një punë në Bashkinë – a të kujtohet që shkova për një intervistë me Kit Malthouse?” Malthouse ishte nënkryetari i bashkisë së Johnson-it të Londrës për policinë në atë kohë.
Johnson pranoi shpejt se ai kishte lobuar në emër të gruas, e cila siguroi një intervistë disa javë pas takimit të tyre. Ai i tha asaj: “A mund të them diçka? Të sugjerova për një rol dhe u zhgënjeva shumë kur nuk e more atë rol. E mbaj mend.”
Ai vazhdoi: “Të sugjerova për këtë punë dhe kisha shumë dëshirë që Kit të të intervistonte dhe mbaj mend që Kit të intervistoi. E pyeta për këtë më pas, në mënyrë të përsëritur, pse nuk të kishte dhënë punën dhe isha shumë i zhgënjyer që nuk ta kishte dhënë. Më kujtohet. Dhe kam frikë se një nga arsyet që ai dha ishte se ai mendonte se ishe shumë miqësor me mua.”
Pavarësisht nga ky pranim, Johnson njëkohësisht pretendoi se ai nuk bëri asgjë të pahijshme ose nuk bëri asgjë për t’i sjellë dobi asaj në një mënyrë “jonormale”: “Unë mendoj se me të vërtetë do të kishit ndjerë se ishte një abuzim me pushtetin dhe një abuzim i miqësisë”.
Gruaja thotë se ka siguruar një intervistë për një rol në Autoritetin e Madh të Londrës vetëm disa javë pas takimit të saj me Johnson. Ai drejtohej nga një panel prej tre personash i kryesuar nga Malthouse. Asaj iu kërkua të përgatiste një draft të një takimi për një seancë plenare simuluese, por nuk dinte “çfarë të thoshte” dhe ishte e pakualifikuar për këtë post. Ajo nuk pati sukses.
Johnson vazhdoi të sugjeronte se gruaja mund të siguronte një rol në politikë përmes shoqërimit të tyre. Më vonë në vitin 2008, ai i dërgoi asaj një mesazh me tekst duke thënë: “Kam nevojë për ty po aq sa shkrimtarja ime – si thua?” Është e paqartë nëse bisedat përparuan përtej sugjerimit fillestar të Johnson.
Javën e kaluar, Johnson iu përgjigj kritikave për emërimin e Chris Pincher si zëvendëskryetar i Partisë Konservatore duke i thënë Dhomës së Komunave se “unë urrej … abuzimin e pushtetit kudo në parlament, në këtë parti apo në ndonjë parti tjetër”.
Zbulimet e sotme do t’i vënë këto pretendime nën tendosje të re dhe do të ndezin thirrjet për një hetim nga autoritetet parlamentare ose të qytetit të Londrës. Sipas udhëzimeve të Zyrës së Kabinetit, personat e përfshirë në emërimet publike duhet të veprojnë me “integritet” dhe “meritë”: kjo do të thotë të deklarojnë çdo interes apo marrëdhënie përkatëse dhe të marrin në konsideratë kandidatët, “përvojat dhe cilësitë e të cilëve janë gjykuar për të përmbushur nevojat e organit publik ose zyrës statutore në fjalë”.
Marrëdhënia e Johnson me gruan në vitin 2008 u prish me shpejtësi. Ajo humbi rolin e saj gjatë krizës financiare, la banesën e saj në Londër dhe u kthye në qytetin e saj të lindjes për të filluar nga e para.
Ajo kaloi vite duke u ndalur në atë që kishte ndodhur përpara se të shfaqeshin akuzat kundër producentit të Hollivudit, Harvey Ëeinstein, në vitin 2017, duke shkaktuar lëvizjen #MeToo dhe skandalin “Pestminster” në Ëestminster. Ajo ishte dëshmitare e bisedave për abuzimin e pushtetit në politikë dhe ndjeu se papritmas kishte gjuhën me të cilën të artikulonte mendimet dhe ndjenjat e saj.
Ishte në këtë kontekst që ajo vendosi të përballej me Johnson. Pasi ra dakord ta takonte dhe mbërriti në zyrën e tij parlamentare, ajo shpejt i tha atij se po mendonte t’i raportonte përvojën e saj Theresa May, kryeministres së atëhershme. Johnson fillimisht sugjeroi se ai nuk do ta mbështeste në rrugën e saj, duke i thënë asaj: “Epo, padyshim që nuk mund t’ju këshilloj për këtë. Kjo është një çështje, kjo është një çështje për ju.”
Por ai më pas pyeti: “Çfarë shihni si rrugën përpara? Mirë, në rregull, kështu që ka shumë zgjidhje. Mund të shkoni te Theresa May dhe të thoni se Boris Johnson është një bastard dhe gjithçka tjetër është mirë, dhe unë nuk do të thosha asgjë.” Ai i sugjeroi të mbanin kontakte dhe të vazhdonin bisedën e tyre.
Ai gjithashtu reagoi me tërbim ndaj saj dhe bërtiti kur ajo sugjeroi se ai fillimisht kishte hezituar të takohej me të, duke thënë: “Kam qenë jashtëzakonisht i zënë! U përpoqa të të takoj një ditë tjetër! Jezusi po bën budallenj. Doja të të takoja!”
Johnson gjithashtu kërkoi falje në mënyrë të përsëritur, duke thënë: “Më vjen shumë, shumë keq. Dhe ndihem padyshim se kam qenë shumë i pandjeshëm. Nuk ka absolutisht asnjë dyshim për këtë.”
Ai mohoi çdo keqbërje, duke thënë: “Nuk besoj se kam qenë keqdashës dhe nuk besoj se do të kisha qenë agresiv apo diçka e tillë. Unë mendoj se kjo nuk do të ishte e drejtë.” Madje, ai i tha: “Çfarëdo që të ketë ndodhur, nuk e mbaj mend veten se jam sjellë në ndonjë mënyrë në mënyrë të pahijshme … me të vërtetë jo. Unë mendoj se me gjithë ndërgjegjen ju do ta pranonit këtë.”
Një zëdhënës i Doëning Street tha: “Kjo nuk ka të bëjë me kohën e tij si kryeministër. Nuk ka asnjë interes publik siç e shoh unë. Dhe ne nuk flasim për jetën e tij private.”
