Shqiptarët përpara nevojës për të revolucionarizuar mendimin drejt një shoqërie të së ardhmes. Sa herë që ndez televizorin për të parë ndonjë lajm, të zë frika se mund të dëgjosh çmendurinë e radhës. Çdo ditë merr vesh që krimi makabër është bërë çështje e momentit dhe ndodh kudo, në çdo cep të këtij vendi të vogël, që nuk ofroi dot kurrë, infrastrukturë për të kultivuar e promovuar qytetarinë. Çmimet që rriten çdo ditë, konsumi që ka rënë dhe ngërçi ekonomik shoqëruar me papunësinë, janë lajmet që diskutojnë të rinjtë në tryezat e kafeneve.
Ekonomia as më shumë e as më pak, nuk na bën përshtypje deri në atë pikë, sa të lëmë gjithçka mënjanë dhe të turremi shesheve për protesta, siç mund të bëj çdo i ri që është i ndërgjegjshëm se asgjë nuk po shkon siç do ta dëshironte, nga kjo qeverisje. Asgjë nuk na bën me përshtypje edhe pse shesheve të qyteteve fluturojnë si në serialet me mafie Siçilie, makinat me tritol dhe njerëzit shkrihen brenda tyre, si të jenë copa dhjami. Mafia ka zaptuar Shqipërinë dhe qetësia e rendi, janë terma që sfidojnë këtë qeveri. Jo se nuk ndodhnin më përpara, por sot nuk ka ditë që rendi të mos kërcënohet nga vrasjet dhe vjedhjet, apo poshtërsitë perverse.
Kjo nuk mund të jetë shoqëria dinjitoze ku do të plakemi, të cilën do tua lëmë fëmijëve në të ardhmen e aq më tepër nuk ishte kjo, gjendja që dëshiruan 1 milion shqiptarët që votuan rrotacionin në kahun e majtë. Duket se asgjë nuk na bën më përshtypje, sepse përshtypje nuk i bën as qeverisë, si rregullatori i mirëqenies në shoqëri, si instrumenti i rregullit dhe zbatimit të ligjit për të bërë shembull cilindo që lajthit. Të flasësh për ekonominë që shqetëson jo pak por këdo sot, është si të flasësh për dasmën në një shtëpi që i del tymi. As ekonomia e as trafiqet e drogës dhe vjedhjet e bankave nuk të bëjnë ndonjë përshtypje sepse qëndrimi politik është liberal ndaj fenomeneve të cilat deri dje, i kemi cilësuar të dëmshme.
Të bërit politik sot, nga ata që janë votuar për të mbrojtur vetëm interesin e popullit dhe shtresave në nevojë, është përqendruar ethshëm vetëm tek performanca e gënjeshtrave të thëna sa me bindshëm dhe kodit të higjienës në institucione, a thua se korrupsioni në dogana dhe ryshfetet e ministrave përligjen, po të jesh larë, parfumosur dhe veshur mirë. Kjo është mendësia rilindase, por jo mendësia e 1 milion të “vobektëve” që votuan qorrazi apo inatçe në 23 qershor të vitit 2013, alternativën e majtë.
U mbytën në shtëpinë e tyre dy gra të moshuara nga kusarët. Një ditë më parë u hodh në erë sërish në Vlorë, një makinë me 500 gr tritol sa që as nishani i shoferit nuk u gjet. Një vajzë e re që zoti e bëri nënë për herë të parë, nga kaprico dashurie u kthye në një vrasëse, mbyti foshnjën e saj pak minuta pas lindjes duke e varrosur në oborrin e shtëpisë. Para pak ditësh një pervers që e promovoi partia e 1 milion shuplakave, dridhte çelësat në zyrat e punësimit për të nëpërkëmbur nevojtarët dhe kërkonte favore seksuale me minorenë.
Lind pyetja të gjitha këto pse ndodhin? Ndodhin sepse shqiptarët besuan tek ndryshimi që vjen përmes rilindjes.
Qeverisë asgjë nuk i bën përshtypje dhe popullit aq më pak, përderisa ngjarje të tilla nuk parandalohen. 1 milion votues besuan tek rrotacioni politik verbërisht, më shumë se çdo investim rrugësh, fermash, turizmi, ndërtimi, që panë në 8 vitet e fundit. Votuan ata që mediatikisht u denoncuan për ryshfete të majme në ministritë që drejtuan.
Mos vallë asgjë nuk bën më përshtypje, apo përshtypja bën vetëm kur tek troket në derë vjedhja, vrasja dhe perversiteti?
Shoqëria shqiptare nuk mund të jetë në kompromis me ryshfetin, nuk mund të heshtë përballë spektaklit mafioz. Nuk mund të mbyllë sytë përballë nepotizmit dhe klientelizmit. Nuk mund të dëgjojë me broçkullat e një qeverisje pa strategji dhe objektiv të qartë. Nuk mund të heshtë pa denoncuar dhe mbajtur qëndrim.
Shoqëria jonë ka nevojë imediate të ndryshojë mënyrën e të menduarit. Nuk duhet të përbëjë shqetësim me kë shoqërohet komshia, ku e pi kafen apo kalon pushimet një politikan apo një vip. Nuk ka nevojë të dijë cili është i dashuri i radhës së shoqes së klasës apo çfarë emri i vuri djalit që lindi, kryeministri. Shoqëria shqiptare duhet të jetë forca që kërcënon çdo qeveri në rast se nuk krijon klimën e mirëqenies. Mendimi duhet të jetë leva që lëviz të pamundurën ku është zhytur shoqëria, duhet të jetë ushqimi pozitiv i stomakut të rënduar, të këtij populli të varfër jo vetëm ekonomikisht por edhe shpirtërisht.
