Nga Emin Azemi
Në Kumanovë dje pati shumë krisma, por ato nuk arritën të shurdhojnë vetëdijen e kësaj popullate, e cila është e bindur se edhe këtë mëngjes maji dikush deshi ata t’i qerasë me një omëletë “vezë qyqesh”.
Kumanova dje u gdhi në një panik të paparë. Të gjithë ne që ndodheshim në këtë qytet mundëm nga afër të “prekim” psikozën e një atmosfere lufte. Detonime të fuqishme, kalibra armësh nga më të ndryshmet. Mbi qiell pati edhe helikopterë. Breshëria e të shtënave kishte prishur sidomos gjumin e fëmijëve. Ata nuk e kishin ditur se sërish dikush do t’ua prishë gjumin. Sërish, dikush do të kujdeset që pikërisht në këtë zonë, të banuar me njerëz të urtë e hallexhinj, të sprovojë edhe njëherë durimin e tyre.
Kumanova u rizgjodh sërish për të eksperimentuar armatimin dhe municionet e blera taze nga shteti, por nuk e kemi ende të qartë se kundër kujt sot luftoi shteti i Maqedonisë. Banorët përreth shtëpive ku u zhvillua përleshja nuk kanë lidhje me atë se çka ka ndodhur. Askush nuk di të tregojë se kush janë njerëzit misteriozë kundër të cilëve dje u shkrepën gjithë ato armë dhe u zhvillua gjithë ajo përleshje mbi dyorëshe.
Pse pikërisht sot Kumanova edhe njëherë u zgjodh të jetë “fole qyqesh” dhe pse pikërisht kjo zonë e qetë u piketua si një fushëbetejë absurde. Nuk e kemi të qartë se kush i solli “vezët e qyqes” në këtë qytet, por një është e qartë se, kushdo që të jenë ata që dje iu futën kësaj aventure diletante, i kanë bërë një shërbim kolosal regjimit aktual, duke ia zgjatur jetën për aq sa atij do t’i duhet t’i realizojë edhe skenarët e tjerë. Të realizojë atë që paralajmëruam ditë më parë,:
- T’i mbyllet goja opozitës maqedonase, që ajo të mos dominojë hapësirën publike me të vërtetën e saj për babëzitë e pushtetit.
- Që shqiptarët në vend se të kthjellen dhe të konsolidohen për një ristrukturim të ri politik, ata tash duhet të mbrohen nga sulmet për vepra e trilluara subversive kundër shtetit.
- Opinioni publik maqedonas të homogjenizohet rreth idesë megalomane të Gruevskit për ruajtjen e Maqedonisë nga “tradhtarët” maqedonas dhe “bashkëpunëtorët” e tyre shqiptarë.
Asnjë shqiptar në Kumanovë nuk ishte i rrezikuar nga askush që të ketë nevojë dikush prej anësh të vijë dhe t’i “mbrojë” ata. Asnjë shqiptar në këtë qytet nuk pati nevojë që dikush të futet në shtëpinë aty afër dhe prej aty të zhvillojë njëfarë “lufte heroike” ala Vojo Kushi kundër shtetit të Maqedonisë.
Kush deshi edhe njëherë këtë popullatë ta paraqesë kaq pa tru dhe kaq jointeligjente? Pse ka nevojë që tash zëdhënësit policorë ta tregojnë versionin e tyre për këtë aksion misterioz, ndërkohë që asnjë burim tjetër jozyrtar nga ana e shqiptarëve, madje edhe nga ata që supozohet se sot luftuan me shtetin e Maqedonisë, nuk po arrin të zbardhë ndonjë detaj se çka në të vërtetë sot ndodhi në orët e hershme të mëngjesit në Kumanovë.
Duke qenë viktimë vetëm të një vërtete që na servon shteti, shqiptarët, jo vetëm të Kumanovës, në mungesë të një truri politik shqiptar këtu, do të përdoren edhe gjatë kohë si pluhurë toreadorësh për të mashtruar demin e harlisur, që pamëshirshëm shkel mbi fatet e qindra mijëra njerëzve.
Dikush, nesër, do të duhej ta paguaj tagrin e këtij mashtrimi.
Në Kumanovë dje pati shumë krisma, por ato nuk arritën të shurdhojnë vetëdijen e kësaj popullate, e cila është e bindur se edhe këtë mëngjes maji dikush deshi ata t’i qerasë me një omëletë “vezë qyqesh”.
