Një miku im shkruante jo pa ironi këto ditë se një i burgosur kuptoi se ishte gati për t’u bërë deputet kur konstatoi se ditët e tij në qeli ishin më shumë sesa ato në bangat e shkollës….Kjo batutë m’u kujtua menjëherë kur u njoha me alarmin që dha ministri i Brendshëm gjerman, për situatën e krimit në Shqipëri dhe ndërlidhjen e tij me segmente të qeverisë. Ndonëse Edi Rama nuk është mysliman dhe kësisoj nuk mund të bënte kurban askënd nga qeveria e tij për dështimet e shumta në disa sektorë, mesazhi i fortë i ministrit të Brendshëm gjerman nuk mund të kalohet me neglizhencë nga kryeministri, edhe pse ai dhe mediat pranë tij mundohen t’ia faturojnë këtë deklaratë qeverisjes së kaluar. Pavarësisht betejës mediatike dhe deklaratave pafund politike të përfaqësuesve të të dy krahëve, shqiptarët fatmirësisht kanë memorien e tyre, si dhe një ndërgjegje e kulturë të kënaqshme politike sa nuk mund të mashtrohen prej askujt. Një qëndrim i tillë i Gjermanisë apo edhe më parë nga zyrtarë të lartë të SHBA nuk është artikuluar asnjëherë me këtë gjuhë pastërtisht të ashpër gjatë mandatit të demokratëve. Jo se në qeverimin e tyre krimi ka ulur kokën, apo ka pasur frikë qeverinë, por nuk ka gjetur tek ajo partnerin dhe mbështetjen që gjen sot.
Nëse Gjermania p.sh do të kishte komente negative për qeverinë e shkuar sa i takon lidhjeve të mundshme të saj me krimin, do t’i bënte ato publike dhe nuk kishte pse të priste që t’i zyrtarizonte ato gati 1 vit e gjysmë pas humbjes së zgjedhjeve. Apo do të thotë dikush se qeveria e kaluar u lidh ngushtë me krimin nga janari 2013 deri në qershor?! Një arsyetim i tillë është i mangët dhe pavend, pavarësisht se qeveria e sotme është në fakt shumë e zonja në aktivizimin e propagandës dhe krijimin e një imazhi të ndryshëm prej atij që ekziston në të vërtetë. Duke u kthyer tek shqetësimi legjitim i ministrit të Brendshëm gjerman, faktet janë kokëforta dhe vërtetojnë pikërisht atë që ai thotë si dhe kohën së cilës i referohen ato, qeverisjes së Rilindjes. Shumëkush, edhe në opinionin publik por edhe në media, i konsideroi si të bezdisshme daljet publike të përfaqësuesve të PD qysh në fillimvjeshtën e kaluar, të cilët kundërshtuan emërimet në krye të institucioneve qendrore dhe ato lokale persona me të kaluar kriminale, me rekorde në krime të tilla si prostitucion, trafik narkotikësh, vrasës apo edhe pengmarrës. Por pak nga pak të gjithë u bindëm se këto nuk ishin deklarata thjesht politike, por këmbana për qeverinë e re, e cila që në krye të herës shfaqi hapur tendenca për kapjen e saj nga krimi dhe shpërblimin ndaj tij për kontributin e sjelljes së saj në pushtet.
Në disa raste qeveria mori masat e veta dhe largoi të inkriminuarit e në disa raste ata u larguan vetë, por të huajt që mbajnë shënim çdo gjë që ndodh në Shqipëri nuk mund ta kalonin pa e raportuar këtë dukuri që po shoqëronte qeverisjen e re në vend. Dyshimi qytetar dhe ai mediatik për vërtetësinë e shqetësimeve të opozitës u shtua edhe më shumë, kur mazhoranca e re u tregua bllokuese ndaj kërkesës për ngritjen e një komisioni parlamentar për të hetuar publikisht emërimet e reja në administratë. Kur denoncimi i lidhjes së qeverisë me krimin mbërriti në parlament (rasti i deputetit Arben Ndoka, të cilin opozita nëpërmjet dokumenteve gjyqësore e akuzoi si person të dënuar për favorizim prostitucioni dhe pengmarrje), qeveria i tregoi muskujt opozitës. Deputeti Gent Strazimiri u godit me grushte brenda ambienteve të Kuvendit nga deputeti socialist Ndoka sapo opozitari deklaroi se nga radhët e deputetëve të mazhorancës, 19 prej tyre janë persona që kanë konsumuar elementë kriminalë në të kaluarën e tyre jo të largët. Çdokush e pa qartë nëpërmjet ekraneve sesi kryeministri Rama porositi Ndokën që “t’ia mbyllte gojën” Strazimirit.
Deputeti i mazhorancës, të cilin edhe shefi i qeverisë u mundua ta shfajësojë publikisht, është ndërkohë nismëtar i komisionit parlamentar për KLD dhe imagjinoni pastaj se çfarë rezultati do të ketë ky komision?!…Kryeministri vetë fillimisht u tall me deputetin e dhunuar të opozitës, ndërsa akoma nuk është distancuar politikisht dhe moralisht nga aktet e dhunës në parlament. Të deklarosh se këtë çështje e ka në dorë drejtësia, është shmangie nga përgjegjësia për këto shfaqje të shëmtuara. Pa kaluar shumë kohë, një tjetër skandal përfshiu qeverinë dhe lidhja është sërish me krimin. Dëshmitari që mendohet se ka parë vrasjen e komisar Dritan Lamajt, vrasje për të cilën akuzohet Arben Frroku, vëllai i një deputeti të mazhorancës, u dekonspirua nga policia. Në bazë të ligjit ai gëzon mbrojtje të veçantë, por emri dhe fytyra e tij janë bërë publike, si dhe ndaj tij është organizuar një atentat në tentativë për ta likuiduar atë fizikisht. Nuk mjaftojnë këto fakte për të bindur shqiptarët, gjermanët, francezët, amerikanët apo këdo tjetër, se kjo qeveri nuk është e distancuar nga krimi?!
