Ajo që për David Cameronin në vështrim të parë duket si realizim i të gjitha dëshirave të tij, pra një qeverisje vetëm e konservatorëve pa kufizime nga një partner koalicioni, mund të dëshmohet si një dhuratë me helmin brenda. Sepse tani, kryeministrit i mungon partia liberale, që shërbente si një pufer i dobishëm mes atij dhe krahut të djathtë të partisë së tij. Cameron-it do t’i duhet të përballet me grindjen direkte me prapavijën e grupit të vet parlamentar, partia e tij është e përҫarë fort dhe krahu i djathtë do t’ia vështirësojë jetën atij.
Sërish i yshtur?
P.sh. në temën Europa: David Cameron duhet ta mbajë premtimin dhe duhet të mbajë një referendum për anëtarësimin në BE. Më parë, ai do të negociojë për marrëdhënie të reja më të ҫlirëta me Brukselin. Atij ndoshta mund t’i bëhen disa lëshime verbale, por marrëveshjet europiane nuk do të rishkruhen sipas shijes britanike. Ndërsa për armiqtë e Europës në partinë konservatore, asnjë lëshim nuk do të jetë i mjaftueshëm. Ata do të vazhdojnë ta yshtin kryeministrin dhe si të thuash do t’i imponojnë atij daljen nga BE-ja.
Nacionalizmi si një drogë e re politike
Menjëherë pas fitores së tij, David Cameron premtoi se ai do ta bashkojë sërish vendin. Sepse ai pas fitores së tij në zgjedhje është më i përҫarë se kurrë. Por pasi “luani skocez hungërinte”, dhe nacionalistët pothuajse i fituan të gjitha mandatet në Skoci, ata do t’ia bëjnë të vështirë jetën kryeministrit në Londër. Ҫfarë mund t’u ofrojë ai atyre, në mënyrë që ata të mos synojnë më një referendum të ri për pavarësinë? Një shtet federal sipas modelit gjerman? Shërimi i ҫarjes së thellë mes Anglisë dhe Skocisë duket gjithsesi i pamundur. Sepse skocezët e kanë zbuluar nacionalizmin si një drogë të re politike dhe nuk do të heqin dorë shpejt prej saj.
Konservatorët në këto zgjedhje kanë fituar pikë kryesisht me sukseset e tyre në politikën ekonomike. Por sa e qëndrueshme është kjo rritje ekonomike? Kritikët mendojnë prej kohësh, se hopi ekonomik do të pasohet nga një fluskë në tregun imobiliar, në tregun bankar të investimeve dhe në konsumin privat.
Mutacioni drejt sistemit njëpartiak
Por, përreth fituesit të zgjedhjeve Cameron, qëndron peizazhi i rrënuar politik i Britanisë së Madhe. Partia Laburiste është e goditur në ekzistencën e saj, kryetari i partisë Miliband ishte kandidati i gabuar me kursin e gabuar. Një shumicë e britanikëve ua ka hequr vizën laburistëve si alternativë politike. Tani partia duhet të ripërtërihet si me personel ashtu edhe në përmbajtje. Para zgjedhjeve profetizohej shumë mbi një sistem shumëpartiak në fuqizim në Britaninë e Madhe. Por tani rezulton e kundërta: Vendi po pëson mutacionin drejt një sistemi njëpartiak, sepse duket që mungojnë alternativat politike.
Nisur nga detyrat që e presin, përҫarja e thellë e vendit dhe rrënimi politik i opozitës për kryeministrin e rizgjedhur David Cameron mund të dalë fjala e urtë britanike, që thotë: “Ki kujdes, me atë ҫfarë ti dëshiron”. Ndoshta dita pas zgjedhjeve ishte dita më mirë në mandatin e dytë të tij.
“Deutsche Welle”
