Nga Miranda Keqaj
Me një “eja nesër” e bërë me shenja dhe me një orë të vizatuar në rërë, që tregonte orarin e punës dhe numrat të cilët tregonin pagën e tij, kështu e nisi ai ëndrrën e tij londineze.
Ishte më shumë se i përhumbur kur u gjend në Londër. Jo vetëm që ishte një destinacion tërësisht i panjohur për të dhe gjithçka që kish marrë me vete ishte dëshira e madhe për të gjetur qoftë edhe një gjurmë që do ta drejtonte atë drejt asaj që më vonë do të quhej rrugë suksesi. Një rrugë e gjatë dhe e mbushur me peripeci të shumta që vrullshëm përplas sa në një ngjarje në tjetrën duke formuar kështu një histori me vete. Një rrugëtim në dukje jo dhe aq e vështirë por që në brendësi te tij fshehin vite pritje, mban ëndrra të shumta dhe synime për të bërë realitet të pamundurën.
Lajme teNjejta
Gati me nostalgji, të përzier me nota humori, emigranti nga Mirëdita, Gjovalin Marku na tregon ditën që shënoi në kujtesën e tij, ditën e emigrantit të pa emër e me përvojë të kufizuar, atë ditë kur fati, i kombinuar me dëshirën për të bërë diçka ndryshoi gjithçka në jeten e tij. Ishte një mistri e lënë në tokë, në rrugicën që e çonte tek zyrat e ndihmës soziale që bëri që ti rindizej edhe një herë dëshira për të punuar. Aftësia që tregoi atë ditë i shërbeu si pikënisje në rrugën e tij të gjatë që do e çonte drejt asaj që gjithmonë kishte dashur. Një “eja nesër” e bërë me shenja bëri që ai të shkonte në punë edhe ditën tjetër, duke ndryshuar kështu rrjedhën e jetës së tij.
Me një orë të vizatuar në rërë që tregonte orarin e punës dhe numrat të cilët tregonin pagën e tij, kështu e nisi Gjovalin Marku ëndrrën e tij londineze. Me gjithë vështirësitë e shumta që u ndesh pasi dëshira për të punuar dhe mundësitë që kishte ishin vazhdimisht në kundërshtim me njëra-tjetrën, përsëri nuk mundën që ta ndalonin të punonte e të kërkonte edhe më shumë nga vetja e tij. Jo vetëm që nuk u dorëzua por arriti që me punë dhe me shumë mund të bënte atë çfarë pak emigrantë shqiptarë kishin bërë. Ky përkushtim dhe dedikimi maksimal që kishte dhe që e shoqëronte hap pas hapi e shoqëroi deri 2008. Ishte ky vit kur ndonëse nuk kishte hapësirat e duhura ligjore mori vendimin prej një të çmenduri që në gjuhen e biznesi quhet “hap suksesi” qe të kishte kompaninë e tij.
Emigranti pronar në sajë të punës dhe përkushtimit dhe sidomos përvojës së rijuar prej kaq vitesh shikonte që dita ditës po bëhej konkurent i kompanive prestigjioze britanike, që ndonëse kishin dekada që ishin themeluar, nuk mund ta konkuronin kompaninë e shqiptarit të dedikuar, Gjovalin Marku. Me patjetër që ra edhe në sy të “agjencive të ndryshme” britanike vlerësuese. Ka qenë viti 2015 kur Gjovalini merr një telefonatë pak të çuditshme duke I treguar se kompania e tij ishte në listë për tu nominuar për çmimin: Kompania më e mirë e vitit. Një ndjesi kjo sa e bukur po aq edhe mallëngjyese e cila bëri që Gjovalin Marku të lundronte edhe një herë kujtimesh. Të kthehej edhe një herë prapa në kohë për të kujtuar ato “hapat e para”. Një fillim i vështirë e gati-gati i pamundur mund ta cilësosnin disa, por asgjë nuk është e pamundur për ata që besojnë.
“Në vitin 2015 kompania e emigrantit shqiptar nga Mirëdita, Gjovalin Marku shpallet kompania më e mirë nga London Authority Building Control”
Atij nuk i interesonte aq shumë ky çmim dhe as që e mendonte rëndësinë e tij. Thjeshtë ishte një befasi e këndshme kur iu bë e ditur se kompania e tij ishte nominuar ndër 12.000 kompanitë e tjera. Ftesën për të marrë pjesë në mbrëmjen gala të ndarjes së çmimeve e priti thjeshtësisht dhe pjesëmarrjen e konsideroi thjeshtë si një gjë që duhej bërë. Vetëm kur emri i tij u thërrit si fitues, Gjovalini përjetoi atë përzierje ndjesish që të sjell fitimi i këtij çmimi duke e bërë krenar padyshim. Vetëm atëherë ai e besoi që ai nuk ishte më një djalë i ri, i cili arriti jo vetëm të të integrohej më dinjitet në Britani të madhe por vetvetiu u shndërrua në modelin e suksesit jo vetëm për mërgimtarët shqiptarë por edhe bashkëmoshatarët e tij britanikë.Patjetër që në memorien e tij marrja e këtij çmimi është një tjetër moment shumë i gëzuar. Nuk kishte sesi të mos gëzohej edhe në momentin kur arriti të kompletohej me të gjithë dokumentacionin e duhur. Tashmë nuk kishte frikë të ëndërronte edhe më shumë.
Askush nuk mund ta ndante nga synimet që aq shumë kishte pritur për ti realizuar. E çfarë kishte mbetur tjetër për tu bërë përveçse ta ndante gjithë këtë sukses me dikë? Por për të suksesi më i madh ka qenë realizimi i ëndrrës së tij për krijimin e një familjeje që tejçon vlerat me të mira shqiptare. Si baba i dy princeshave mësimi i gjuhës shqipe e konsideron jo thjeshtë prioritet por si një domosdoshmëri.Përkushtimi, dhe korrektësia janë çelës i suksesit të tij. Ai shprehet se ka shumë e shumë plane për të ardhmen krijuar ide dhe hapësira të reja dhe beson se përkujdesja e treguar ndaj klientëve ka bërë që Gjovalin Marku dhe kompania e tij të jenë shumë të kërkuar në Britani.
Ai shprehet se bashkëpunimi me shqiptaret e Britanisë vazhdon akoma te mbetet ne nivele te dëshirueshme por megjithatë shpreson që kjo do të përmirësohet me kalimin e kohës. Gjovalin Marku mbetet ndër ata shqipatrë që nuk është kursyer në ndihmën ndaj bashkatdhetarëve të tij jo thjeshtë duke i punësuar në kompaninë e tij por edhe ndihmën që u ka dhënë atyre dukë i futur në rrugën e biznesit.
Mbase është momenti të përmendim edhe ndihmën që ai ka dhënë për disa mërgimtar “që kishin marrë rrugën e gabuar” dhe që për të ky ishte thjeshtë nje obligim qytetar, shqiptar, njerëzor. Jo vetëm kaq, ai po kthehet në inspirim për shumë të rinjtë shqiptarë që duan të ndjekin edhe ata ëndrrat e tyre.
“Qëndroni gjithnjë të motivuar”-kështu shprehet ai kur u pyet për mezashin që do të përcillte tek shqiptarët e sidomos tek të rinjtë. Punoni dhe kërkoni më shumë nga vetja” mos kini frikë nga ëndrrat pasi ditët e sotme ofrojnë mundësi e rrugë nga më të ndryshmet vetëm e vetëm që këto ëndrra të mos mbesin në sirtar.
