Nuk besoj se ka ndonjë shqiptar që është befasuar nga qëndrimi i PD-së sot ndaj propozimit të fundit të Nuland-it (Ndihmës Sekretarja e SHBA-ve). Qëndrimi kundër propozimit të ri për reformën në drejtësi nuk është gjë e re nga PD. Kolegu Mero Baze shkruante mbrëmë se pikërisht për vendimin e sotëm të PD-së. Baze që e njeh mirë Berishën, Bashën dhe politikën në Tiranë nuk gaboi.
Por përpos gjithë lëvizjeve që kanë ndodhur që data 21 korrik të hyjë për mirë në histori (se për keq kemi një 21-sh tjetër, pra 21 janarin e 2011), PD sot doli dhe përsëriti hapur se “Nuk duam që të ndërhyjë SHBA-BE në skanimin e gjyqtarëve dhe prokurorëve”. Pra, e thënë me pak fjalë, PD mendon se është më mirë që PD-ja të bëjë (skanimin) vlerësimin e ndershmërisë, profesionalizmit, pasurisë dhe lidhjeve me krimin të gjyqtarëve dhe prokurorëve tanë që e kanë “ndritur” 25 vjet dhe që pjesa dërrmuese, janë vendosur aty ku janë me 71-75 votat e PD-së.
Por, PD nga ana e saj mesa duket ka filluar të bëjë ca llogari të tjera, që nuk kanë të bëjnë me të ardhmen e vendit dhe aspiratat, por me të shkuarën politike të “disave” dhe të ardhmen e “disa” të tjerëve.
Brenda PD-së mesa duket po përgatitet një propozim për LSI-në. Duke parë qëndrimet e Bashës dhe Berishës të cilët nuk e atakojnë kurrë Metën në asnjë “ndodhi”, (heshtja e Berishës dhe Bashës për Balilin e famshëm të Sarandës derisa ja faturuan Ramës edhe atë) janë në njëfarë mënyre tentativa për të joshur Metën. Ndoshta Berisha dhe Basha kanë marrë si “mesazh” edhe elozhet e ministrit Manjani ndaj Gjin Gjonit, i cili e vlerësoi Gjinin e famshëm dhe tha se është nder ta kesh në krah një profesionist të tillë. Kjo deklaratë e Manjanit mund të jetë marrë si mesazh afrimi në qëndrime mes PD-së dhe LSI-së.
Por çdo të thotë kjo për reformën në drejtësi dhe marrëdhënien me ndërkombëtarët? Cilat do ishin palët përballë njëra tjetrës në një rast të hipotetizuar ku PD josh LSI dhe të dyja këto parti dalin kundër reformës?
Në një rast të tillë do dilnin hapur dy kampe, ose e thënë ndryshe do të formoheshin 2 koalicione. Njëri do të ishte PD-LSI, hapur kundër reformës, ndërsa përballë do të ishte SHBA-BE-PS dhe populli (që unanimisht është pro reformës dhe pro ndihmës dhe asistencës reale të partnerëve tanë ndërkombëtarë). Pra do të kishim bllokun “Pro reformë” dhe bllokun “antirformë”.
Domethënia?
E thjeshtë. Në njërin krah do të ishin rreshtuar ata që për sa kohë do të ishin kundër reformës, i bie që kanë probleme me drejtësinë dhe i tremben një reforme reale dhe një skanimi të imtësishëm ndërkombëtar (mundësia më e mirë për të qenë proçes i pavarur). Nga ana tjetër një koalicion tej mase më i gjerë që kërkon reformë të thellë në drejtësi.
Kush do të fitonte?
Ata që kanë dalë kundër popullit dhe kundër partnerëve ndërkombëtarë historikisht kanë humbur, ndaj mund të thuash se fituesi është i qartë.
Gjithësesi, ky hipotetizim mbetet i tillë për sa kohë LSI zyrtarisht është në varkën e duhur. Nëse do të bëjë gati hedhjen me not drejt varkës tjetër, do i duhet të bëjë mirë llogaritë jo për shijen që mund t’i lërë ndërkombëtarëve, por për atë që mund t’ju lërë shqiptarëve.
