Nga Michael D’Antonio
Në një tavolinë plot me ligjvënës – le ta quajmë një show i Presidentit, – Donald Trump u shfaq i vendosur për të provuar dy gjëra. E para, pas shumë spekulimeve për temperamentin e tij, i frymëzuar nga portreti i errët, i pikturuar në librin “Fire and Fury,”, ai padyshim donte të tregonte se kishte në dorë drejtimin dhe ishte i përshtatshëm për të qeverisur; dyta, se ai ishte një njeri i mirë dhe me zemër.
Në sytë e Trump takimi shihej si një sukses i madh. Ai tha se mbledhja e parë e kabinetit të vitit 2018 ishte e jashtëzakonshme dhe ajo mori vlerësime të mrekullueshme.
Në të vërtetë, në rolin e drejtuesit të ekzekutivit, Trump duhet të marrë tri, nga pesë yje, sepse foli me qetësi dhe nuk fyeu askënd.
Ai tregoi se kishte pak njohuri për çështjet e imigracioni, për të cilat do të duhej të diskutonte dhe dukej sikur po braktiste pozicionin e tij të mëparshëm. Ai madje mori rolin e një figure, e cila do të bënte çfarëdo që do të diktonte Kongresi dhe premtoi: “Nëse Senati arrin një marrëveshje, e nënshkruaj”.
Kthesa e Trump në rolin e njeriu me zemër të mirë u shoqërua edhe me thënie si “Vërtet, duhet të paguajmë një faturë për këtë dashuri dhe ne mund ta bëjmë këtë.” Në këtë mënyrë po i referohej krijimit të një plani që do të mbronte nga deportimi 800,000 imigrantë të rinj, që jetojnë në bazë të programit “DACA”.
Trump harroi se ishte ai që vuri në lëvizje politikën mizore, e cila do të fillonte dëbimin e emigrantëve në mars dhe gjatë fushatës së tij për president përsëriste vazhdimisht sharjet kundër emigrantëve, të cilat u pasuam me paragjykime dhe veprime të rrezikshme – si në rastin e dy vëllezër në Boston, të cilët sulmuan një burrë latin.
Fjala “dashuri”, e thënë nga Donald Trump, tingëllon çuditshëm dhe duket sikur dëgjon një student pas orës së parë të mësimit të një gjuhe të huaj. Në të njëjtën mënyrë foli edhe për Puerto Rikon kur vizitoi uraganin “Maria”. Ai takoi disa nga viktimat e stuhisë dhe administrata e tij iu përgjigj nevojave të ishullit. E njëjta gjë u bë edhe për banorët e Teksasit dhe Floridës, të cilët ishin në rrethana të ngjashme. Shprehjet më autentike të Trump dalin kur ai është i zemëruar. Në ato momente është e lehtë të dëgjosh atë që ai mendon. Kur përpiqet të tregojë ngrohtësi, është shumë më pak bindës.
Shqetësimi i tij për “ëndërrimtarët” e DACA vjen ndërkohë që Amerika shqetësohet për fatin e këtyre të rinjve, të cilëve po u afron koha e dëbimit.
Përveç dëshirës për t’u dukur human, të martën, kur u pyet për kandidaturën e mundshme presidenciale të Oprah Winfrey, Trump la të kuptohej një arsye tjetër pse ai donte të dukej më i ngrohtë dhe më i pëlqyeshëm. Oprah Winfrey mbajti një fjalim në ceremoninë e ‘Golden Globes”, ku preku shumë nga temat me të cilat Barack Obama shpërtheu në skenën kombëtare në 2004, duke frymëzuar edhe një lëvizje online.
Kur u pyet për potencialin e Oprah, ai tha: “Unë e njoh shumë mirë atë, e di sepse kam qenë në një nga shfaqjet e saj të fundit. Unë nuk mendoj se ajo do të kandidojë, sepse e njoh shumë mirë “.
Trump e di se Oprah është një nga gratë më të famshme në botë. Ajo është e njohur për vërtetësinë dhe për ngrohtësinë e saj. Oprah ka folur për problemet e saj në fëmijëri, për përpjekjet e saj në dashuri, apo përpjekjet e saj për të menaxhuar peshën. Pra, kjo është vepra e një gruaje që i mësoi Amerikës si të flasë me zemër. Ajo tregoi se zemra e saj është e plotë, e fortë dhe e hapur në një mënyrë që Trump nuk mund ta kuptojë. Presidenti Trump me siguri e kupton fuqinë emocional të Oprah-s dhe kjo ishte arsyeja e përpjekjes së tij për të treguar dhembshuri ndaj ëndërrimtarëve të DACA-s.
Problemi i Trumpit është se ai ka kaluar një jetë duke i treguar botës se dashuria dhe dhembshuria nuk janë forca e tij. Duke u përpjekur të dëbonte njerëzit nga apartamentet, ose duke inkurajuar njerëz që të grumbulloheshin në tubimin e tij, Trump ka treguar se natyra e vërtetë emocionale e tij është e ftohtë, jo e ngrohtë, e mbyllur, jo e hapur.
Tashmë që në horizontin politik po shfaqet Oprah me dashurinë e saj të madhe, Trump duhet të tregojë pak mirësi nga vetja e tij. Nëse ai dëshiron që audienca, ose më mirë vendi, ta pëlqejë performancën e tij, duhet të kultivojë diçka të vërtetë.
