Kardiokirurgu i mirënjohur, DR. Kristo Papa, është një nga emrat e suksesshëm në profesionin e tij, i njohur ndërkombëtarisht nga elitat e mjekësisë botërore. Me një kontribut të madh në fushën kardiologjisë, jo vetëm në Angli, D.r Kristo Papa falë talentit, dëshirës, pasionit e këmbënguljes së madhe arriti majat më të larta të shkencës e mjekësisë. Malli dhe dëshira për atdheun mbeten primare, me synimin se një ditë, ndoshta, do të kthehet në atdhe. Për kardiokirurgun e njohur, më parë problemet fillojnë nga ne, para se të fillojë nga politika, e cila, po bën, por duhet të bëjë akoma më shumë për shqiptarët, diasporën.
Profesioni është ai që na bashkëshoqëron gjithë jetën. Ju këtë zgjedhje e keni bërë te mirëllogaritur apo ju ka ardhur spontanisht, si një vokacion i brendshëm?
Lajme teNjejta
Personalisht, në periudhën e shkollës s, mesme, një nga lëndët që më tërhiqte pa masë ishte biologjia dhe anatomia e njeriut dhe aty kuptova që fshihej një nga pasionet e mia. Më pas, me kalimin e kohës, mjekësia më hyri në zemër, sepse duke studiuar atë çka realisht më pëlqente, mundej të ndihmoja, gjithashtu, dhe ata që kishin nevojë për mua.
Cilat kanë qenë momentet që kanë shënjuar udhëtimin tuaj profesional/ personal?
Kanë qenë shumë momente të cilat kanë karakterizuar udhëtimin tim profesional. Momente të gëzueshme, por edhe trishtimi, ndonjëherë, por jam i lumtur, pasi besoj që për të arritur atje ku realisht kërkon, njeriu duhet të kaloje një sërë vështirësish. Po veçoj dy prej tyre: një nga momentet fillestare më të bukura ka qenë diplomimi im në mjekësi, duke pasuar dhe me specializimin në kardiokirurgji dhe një tjetër moment i rëndësishëm, finalizimin i karrierës time do ta quaja është ushtrimi i profesionit si mjek në një nga spitalet më të rëndësishme të Londrës, Royal Brompton Hospital, ku edhe jam aktualisht. Përsa i përket aspektit personal është ardhja në jetë e djalit tim një nga momentet më të mrekullueshme të jetës time.
Shpesh thuhet që nuk ka një çelës të unifikuar suksesi për të hapur çdo derë, po ju a e keni pasur një të tillë për të hapur rrugën tuaj drejt suksesit?
Sigurisht nuk ka një çelës të unifikuar drejt suksesit, por do të përmendja që një element shumë i rëndësishëm i suksesit është pasioni dhe dëshira për të realizuar në mënyrën më të mirë diçka që vërtet e ke për zemër. Të gjithë ushtrojmë profesione të ndryshme në fusha të ndryshme, por mendoj që të gjitha profesionet i lidh një qëllim i përbashkët, t’i vish në ndihmë dikujt tjetër dhe ky qëllim mund të arrihet vetëm nëse diçka e bën me pasion e dëshirë. Kjo ka vlejtur edhe për mua.
Nuk rritemi kur i kemi gjërat e lehta, por kur përballemi me sfida. Cilat sfida do i përcaktoje si më të vështirat në jetën tuaj?
Në aspektin profesional do të thosha që dy janë sfidat më të mëdha për mua si mjek personalisht, po besoj që vlen për të gjithë ata që ushtrojnë profesionin e mjekut. E para është të pranoj që jo gjithnjë do arrij të pakësoj vuajtjet e pacientit që do kuroj dhe e dyta por edhe me e dhimbshmja që edhe shumë pacientë do të më lënë pavarësisht impenjimit tim si mjek për të bërë më të mirën. Përsa i përket aspektit personal kërkoj të jem prezent për familjen time pavarësisht impenjimeve të mëdha profesionale. Nuk e di nëse ia dal si duhet, por përpiqem të bëj më të mirën.
Na ndodh shpesh të kthejmë vështrimin pas dhe të pyesim veten, si do ishte jeta jonë nëse do të bënim zgjedhje të tjera/të ndryshme. Si ju rezulton bilanci me vendimet tuaja?
Mendoj që momente vështirësie dhe dyshimesh ekzistojnë në të gjitha punët. “Nëse e kam bërë diçka mirë apo nëse mund ta bëja edhe më mirë…” Por siç e përmenda edhe më sipër, nëse zgjedhjet bëhen përmes dëshirës, pasionit e këmbëngulje, nëse ekzistojnë këta elemente, atëherë është ajo rruga që duhet të ndjekësh dhe nuk të le vend të dyshosh. E njëjta gjë ka ndodhur edhe me mua.
Nëse arritja më e madhe e njeriut është që vazhdimisht të tejkalojë veten, cilat arritje tuaja përtej vetes do të cilësonit si më triumfueset?
Një nga arritjet më triumfuese të miat do të cilësoja realizimin me sukses të transplantit të zemrës dhe premisat për të realizuar “Zemrën artificiale” me dëshirën që të jetë njëqind për qind sukses për pacientin.
Çfarë evokimesh të djeshme e përjetimesh të sotme, të krijon tingëllimi i fjalës “Atdhe” ?
Dëshirën për t’u rikthyer… Unë mendoj që për ne shqiptaret qe jemi jashtë vendit tonë emri i Shqipërisë thërret gjithnjë. Pavarësisht sesa mirë mund të jemi apo komoditete mund të kemi jashtë saj, dëshira për t’i realizuar gjërat në vendin tonë ngelet gjithnjë si një ëndërr pezull.
Çfarë cilësie mendoni se ka qenë më e mira, trashëgimi e atdheut tuaj, e cila ju ka ndihmuar të integroheni e të jeni i suksesshëm?
Mendoj se ne shqiptarët nëpër botë kemi arritur atje ku jemi sot me forcat tona, pa ndihmën e askujt veç me këmbëngulje dhe me sakrificën tone. Dhe për këtë gjë jemi krenarë. Mendoj që është një cilësi qe na karakterizon, e trashëguar nga atdheu ynë. Ne ketë rast do te përmendja fjalën e urte të të madhit Fan Noli që thotë “Çdo komb çlirohet me përpjekjet e veta”.
Çfarë do të thotë “emigrant”, bazuar në ekperiencën tuaj personale dhe a keni vuajtur ndonjë pasojë të këtij “statusi” në fillimet apo aktualitetin tuaj?
E njoh shume mirë termin ”emigrant”, pasi familja ime së bashku me mua, kemi emigruar që prej viteve ’90. Si fillim në Greqi e më pas në Itali, ku përfundova dhe studimet e larta. Të jesh i detyruar të lësh vendin tënd për një jetesë më të mirë besoj se nuk është e lehtë për askënd, por gjithashtu mendoj se të jesh një emigrant në moshë të re të bën të jesh pjesë e shumë eksperiencave pozitive apo negative, qofshin ato të ndihmojnë do të thosha unë te rritesh në aspektin personal dhe te ndihmon te kuptosh sesi funksionon bota jashtë atij rrethit në të cilin ke jetuar.
Si mendoni që mund të përmirësohet bashkëpunimi ndërshqiptar?
Vetë shteti shqiptar dhe politikat e ndjekura mendoj se janë faktori kryesor në bashkëpunimin dhe ndërveprimin e shqiptarëve kudo që ndodhen, por duke nisur më parë nga vetë ne shqiptarët, ku respekti ndaj njeri-tjetrit, vlerësimi dhe njohja e suksesit të tjetrit, ndarja e shkëmbimi i ideve me njeri-tjetrin, të gjitha këto do të na bënin shqiptarë më të mirë dhe fryma e bashkëpunimit do ishte më e lartë.
Çfarë duhej të ishte ndryshe në mëmëdhe?
Politikat e ndjekura prej vitesh, që në kuadër shpeshherë kanë përfitimin e ngushtë ekonomik vetjak të vetë individëve që e drejtojnë shtetin sesa përfitimin e vetë shqiptarëve. Për këtë duhet të luftoje çdo shqiptar t’i dëgjohet zëri kudo qoftë ai brenda apo jashtë vendit.
A mendoni se është e duhura qasja që qeveria/qeveritë shqiptare kanë ndërmarrë ndaj diasporës dhe çfarë do të kërkonit konkretisht nga qeveria/qeveritë shqiptare?
Jam i lumtur përsa i përket iniciative dhe politikave që së fundmi janë ndërmarrë ndaj diasporës shqiptare. Na bën të ndihemi më të përfshirë dhe gjithashtu dhe pjesëmarrës në vendime, përsa i takon të ardhmes sonë si komunitet shqiptarësh. Më konkretisht do doja një bashkëpunim më të gjerë nga ne shqiptarët, pasi problemet fillojnë më parë nga ne, para se të fillojë nga politika, mendoj. Shpeshherë është shumë vështirë të na besh në shqiptarët bashkë në një mendje, edhe pse nuk na mungojnë kapacitetet intelektuale. Por mendoj se po punojmë edhe për këtë gjë, besoj me impenjim arrihet gjithçka.
Ndërkohë që jeni të zënë duke bërë plane, ndryshimi mbetet konstantja e pandalshme e kohës. Cilat janë tuajat për të ardhmen?
Aktualisht në Londër jam në një rritje profesionale të konsiderueshme do të thosha dhe familja ime gjithashtu me mbështet në këtë zgjedhje që kemi bërë së bashku. Për sa i përket impenjimeve të punës jam i detyruar shpeshherë të ushtroj profesionin edhe në vende të tjera në të njëjtën kohë. Por mendoj se Anglia do të zerë një pjesë të madhe në planet dhe projektet e mia të ardhshme.
“The Albanian” tanimë ka mbi 1 milion ndjekës online. Cili do te ishte mesazhi juaj si motivim (mosdorëzim) ?
Të jesh një faqe kaq e njohur sa “The Albanian” është sinonim i suksesit dhe këtë e tregon me faktin që ka më shumë se 1 milion ndjekës. Vazhdoni ta ndiqni sepse është një faqe vërtet serioze e cilësore dhe ia vlen te ndiqet me plot bindjen.
“The Albanian”
