“Nuk kam qenë pjesë e skenës së krimit dhe as që kam kontribuuar në ngjarjen e vitit 1999, pasi nuk jam pajtuar me ato që kanë ndodhur,” thuhet në ankesën e Ivanoviqit.
EULEX-i e dënoi Ivanoviqin më 21 janar 2016 si pjesë të grupit paramilitar ose të policisë që ndaloi disa shqiptarë, katër nga të cilët më pas u vranë. Ivanoviq u dënua ngase sipas aktakuzës e dinte që ndalimi do të përfundonte me vrasje.
Ivanoviq në kërkesën drejtuar Apelit kërkoi ndryshimin e vendimit të themelores dhe lirim nga aktakuza, si dhe rigjykim për pikën ku akuzohet për krime lufte ndaj popullatës civile.
Ankesën Ivanoviqi dhe avokatët e tij e bazuan në shkelje të dispozitave të procedurës penale, shkelje të ligjit penal dhe vërtetim të gabuar të gjendjes faktike gjatë gjykimit në shkallë të parë.
Ivanoviq i cilësoi më tutje dëshmitë e Isa Mustafës dhe Halil Behramit si jo të besueshme.
Edhe avokatët e tij Nebojsha Vllajiq dhe Lubomir Pantoviq dëshmitë e dëshmitarëve të këtij procesi gjyqësor i konsiderojnë kontradiktore.
Por prokurori kërkoi nga Gjykata e Apelit që të hedhë poshtë ankesat e mbrojtjes së Ivanoviqit dhe t’ia vërtetojë atij dënimin e shqiptuar nga Gjykata Themelore në Mitrovicë.
Oliver Ivanoviq akuzohej se ka urdhëruar vrasjen e shqiptarëve etnikë në Mitrovicë më 14 prill 1999 gjatë bombardimeve të NATO-s, kur supozohet se ishte lider i një njësie paraushtarake policore.
Ivanoviq akuzohej gjithashtu, bashkë me Dragolub Delibashiqin për nxitje të vrasjes së shqiptarëve etnikë gjatë trazirave që shpërthyen pas luftës më 3 shkurt 2000, kur shumë shqiptarë u dëbuan nga shtëpitë e tyre.
Aleksandar Lazoviq dhe babë e bir Ilija dhe Nebojsa Vujaçiq, gjithashtu u përballën me akuza për vrasje ose tentativë për vrasje.
Më 21 janar Ivanovia u dënua vetëm për krime lufte të kryera në vitin 1999, ndërsa të akuzuarit tjerë bashkë me të u liruan për veprat me të cilat ngarkoheshin.
