E filloi punën si një djalosh biçikletash: ndërsa bashkëmoshatarët e tij shpërndanin pica, ai bënte shpërndarësin shtëpiak të heroinës.
Më pas vazhdoi: në vitet e fundit kur bashkëmoshatarët e tij bënin detyrat e shtëpisë, ai sajonte mënyrat më të mira për të shpërndarë drogën.
Derisa përfundoi në të ashtëquajturin “kimisti i vogël”, siç e kanë mbiquajtur karabinierët, duke u kthyer në një person të rëndësishëm për bandën që kishte përhapur rafineri droge në tre rajone të cilat i furnizonte me heroinë dhe kokainë në veri të Italisë.
Njëmbëdhjetë prej tyre përfunduan në pranga: midis të cilëve 3 marokenë, një tunizian dhe të tjerët të gjithë nga zona e Durrësit, shumë të organizuar dhe të vendosur për t’u futur në tregun e heroinës, që pothuaj ishte zhdukur, por që tani është në një boom të vërtetë.
Mbi ta ishin kapot që nuk e preknin drogën por krijonin tregje dhe merrnin me qera apartamente të kthyera në rafineri.
Pastaj ishin ata që çonin kokainën nga Hollanda dhe heroinën në Shqipëri, njerëz të aftë të bënin udhëtime prej 1200 km pa shkëmbyer qoftë edhe një fjalë, me frikën se dikush mund ti përgjonte (psh karabinierët kishin vendosur në makina mikrotelekamera, të njëjta me ato që filmuan arrestimet)
Droga fshihej në shtresa të dyfishta poshtë kamionëve ose pas kasetofonit të makinës.
Për të hequr maskimin dhe për të marrë qeset 20 kilëshe duhej të dirigjohej një kod. Psh: Banda komunikonte nëpërmjet mesazheve të maskuara me shifra të ndërlikuara.
Ose me kode romantike: “zemra” ishte për “ para”, “shpirt” ishte “drogë”, “brune” ishte për “heroinë”.
Kësisoj “shpirti” arrinte në rafineri, ku punonin njerëz të aftë të merrnin një kile heroinë të pastër dhe ta transformonin në 12 kile për tu shpërndarë, duke e përzierë me paracetamol (substancë me bazë takipirinën)
Nuk binin në sy, dilnin sa më pak të mundeshin, nuk deheshin.
Kalonin kështu shumë kohë duke u marrë me drogën.
Gjithmonë kishte ndërrim turni: dikush që kthehej në atdhe, zëvendësohej nga një i afërm në punën e tij.
Midis tyre ishte Geraldo Bal, pikërisht “kimisti i vogël”, që tani është 19 vjeç, por ka filluar këtë punë që 16 vjeç, i cili dorëzimin e bënte falë trukeve që kishte mësuar nga kinemaja, midis të cilave dhe shkëmbimi nëpërmjet xhupave.
Në rrugë mbeti për pak kohë: kur mësoi si të ndahej droga në pjesë-pjesë.
Dhe sapo u lindën dyshimet e një hetimi e çuan në Shqipëri.
Hetimi, i cili kulminoi me 1 900 faqe informacion, u shty edhe më tej pas vrasjes së Ahmed Ammerti, në 12 janar 2013 në Cortenuova.
Karabinierët hetuan mbi viktimën, duke zbuluar se i vëllai Mohammed ishte shpërndarës droge.
Dhe nga aty u mësua se furnizuesit e tij ishin pikërisht banda shqiptare.
Në etapa të ndryshme u mbyllën rafineritë, dhe u sekuestruan 100 kilogram drogë, midis të cilave, kokainë, heroinë dhe marijuanë.
Deri në arrestimin këto ditë të 15 personave: një nga kapot u arrestua sapo zbarkoi në Orio, të tjerët dje në orën 5 të mëngjesit midis Romanos, Milaneses dhe Umbrias.
Dhe kështu u kthye në burg Ammerti, që i përgjuar, në momentin kur i biri i qahej se përse shokët e tallnin duke i thënë që babai yt është shpërndarës droge, ai i thoshte: “ u thuaj shokëve të tu që baballarët e tyre nuk kanë bythë të shpërndajnë drogë, ndaj e bën babai im”
Tani është në burg dhe vila e tij gjysëm milion dollarë në Romano është sekuestruar.
Mbeten gjithsesi për tu arrestuar 25 persona në kërkim, midis të cilëve edhe “kimisti i vogël”./ Dritan Laci
