Pak para ditëlindjes së tij të 44, në dhjetor 1988, aktivisti mjedisor Chico Mendes parashikoi ai nuk do të jetojë deri në Krishtlindje. “Në fillim,” tha ai, “unë mendova se ishte duke luftuar për të ruajtur pemët dhe pyllin e Amazonës. Tani e kuptoj se po luftoj për njerëzimin”.
Mendes kishte marrë kërcënime me vdekje për vite me rradhë. Kërcënimet u përshkallëzuan kur një blegtor agresiv pretendoi se kishte të tijin një rezervat pyjor aty pranë, ku ai synonte të digjte dhe rrafshonte pemë për të krijuar kullota për bagëtinë.
Tre ditë para Krishtlindjeve, të vitit 1988, Mendes u qëllua për vdekje nga djali i fermerit.
Mendes ngulmonte se Brazili duhet të shpëtojë pyllin më biodiversitar në botë. Shkatërroni atë, tha ai, dhe ne, raca njerëzore, do të përfundojmë duke shkatërruar veten. Këshilli Kombëtar, i tronditur nga vrasja, bëri një kërkesë që Amazon të ruhej “për të gjithë kombin brazilian si pjesë e identitetit dhe vetëvlerësimit të tij”.
Që nga vrasja e Mendes, gati 1 milion km katrorë të Amazonës, një zonë afërsisht sa madhësia e Teksasit dhe Nju Meksikos së bashku, janë shkatërruar, kryesisht në Brazil, por edhe në Peru, Kolumbi, Venezuelë, Suriname, Guajanë dhe Guajanë Franceze.
Kjo barazohet me një mesatare prej rreth 200,000 hektarë çdo ditë, ose 40 fusha futbolli në minutë. Vetëm në Brazil, shkalla e humbjes është rritur me më shumë se 30%. Amazon – historikisht një përthithës i shkëlqyeshëm i karbonit, pasi pemët marrin dioksid karboni dhe lëshojnë oksigjen – tani lëshon më shumë karbon sesa ruan, gjë që ndihmon në zvogëlimin e krizës sonë globale të klimës
