Shkruan: Andi Haxhiu
Para çdo ndeshjeje të Champions League ulem dhe i shijoj analizat e gazetarëve në SuperSport. Emisioni mbaron disa minuta para fillimit te lojës, vetëm për t’ua lejuar hapësirën publicitare sponsorëve dhe futbollistëve që kanë hapur betejën e madhe me racizmin. Këto figura të rëndësishme për botën e futbollit bëjnë thirrje për vetëdijesimin e njerëzve në eliminimin e paragjykimeve racore, gjë që rezultoi si kamuflim i problemeve të brendshme politike të cilat Europa i ngërthen ndër vete tash e ca shekuj.
Kampanja e famshme e UEFA-së, “SAY NO TO RACISM”, shpalosi anën e saj kontradiktore në momentin që u mor vendimi për ndeshjen mes Serbisë dhe Shqipërisë.
Dje, UEFA doli kundër ideologjisë të cilën e mbështetë dhe në njëfarë forme i dha përkrahje racizmit. Këtu kthehemi te pyetja e madhe: Sa është fer dhe korrekt vendimi i organizatës më të madhe europiane të futbollit ?
Duke mos e përfshirë anën emocionale dhe patriotike të ndeshjes, verdikti përfundimtar i UEFA-së duket te jetë produkt i reportazhit final që e dorëzoi arbitri kryesor – absurd dhe i mangët. Tendenca për ta mbajtur një lloj stabiliteti në mes dy kombëtareve dhe arritja e një dënimi të ekuilibruar ishin prioritete te shtëpisë më të madhe te futbollit europian.
Sidoqoftë, problemet e FSS-së me tifozerinë duken të jenë të pariparueshme, kurse raporti në mes palëve është i tensionuar për shkak të mossukseseve të kombëtares Serbe – fakt që rezulton me një vijueshmëri të incidenteve në terrenet serbe të futbollit.
Absurditeti i vendimit te komitetit të UEFA-së është mosakuzimi i kombëtares serbe për shkak të thirrjeve raciste dhe mosargumentimi i prejardhjes së Drone-it, gjë që rezulton në konfuzitet dhe mungesë të evidencave bazë për akuzimin e federatës shqiptare. Duke marrë parasysh bazën faktike dhe moton e UEFA-së, në ndeshjen e 15 tetorit u shkelën parimet kryesore të cilat i ndjek futbolli europian për arritjen e funksionimit normal dhe korrekt: respekti dhe fair play.
Nëse merret parasysh fakti se si funksionon UEFA, konflikti është ndërtuar si pasojë e mosmenaxhimit të duhur të situatës nga forcat serbe të sigurisë. Duke e përdorur si argument “braktisjen” e lojës, UEFA ka konstruktuar një arsye që është komplet irracionale për të nxjerrë nga “llumi” kombëtaren dhe federatën serbe; “llum” i cili vizuelisht u pa nëpër të gjitha mediat botërore dhe solli tension jo vetëm në aspektin sportiv, por njëkohësisht edhe dyshime për punën e Bashkimit Europian në arritjen e qetësimit të tensioneve etnike në regjionin e Ballkanit.
Duke refuzuar të pranoj këtë vendim negativ për kombëtaren tonë, unë do e kaloja rastin në instanca më të larta juridike. Sidoqoftë, historikisht vendimi bazë i UEFA-së është i paprekshëm, por mund të ndodh ulja e dënimit me para që ka marrë Federata Shqiptare e Futbollit.
Dhuna si produkt i “provokimit” nga Droni nuk arsyeton absolutisht hyrjen e tifozëve serbë në fushë, gjë që automatikisht do ta penalizonte FSS-në për pasigurinë e lojtarëve të të dyja kombëtareve. Koncepti i Fair Play-it edhe njëherë dështoi për shkak të influencës politike që e ndjek edhe sportin më të famshëm në botë, futbollin. Në momentin që politika dhe sporti interferojnë njëra-tjetrën, atëherë baza e vendimeve matet me pushtetin dhe influencën të cilën shtetet e akuzuar e posedojnë. Si i tillë, futbolli transformohet në luftë politike ku arritja drejt vendimit vjen si produkt i interesave reciproke që kanë këto shtete me njëra-tjetrën. Pasi që futbolli tashmë u transformua në biznes, sot kaloi përtej barrierës së fundit që e kishte: futbolli u bë politikë.
Dëmtimi i FSHF-së vetëm sa e revolton edhe më shumë situatën në çdo pjesë ku jetojnë shqiptarët. Filozofia e ndërtimit dhe ruajtjes së paqes në regjion u destabilizua për shkak të një Droni dhe vendimit të padrejtë, por për asnjë moment s’u ndërtua miti i destabilizimit për reagimin e tifozëve serbë si: dhuna, sloganet raciste, thirrjet fashiste, djegia e flamurit të NATO-s, dhe arritja e një vendimi si pasojë e politikave të shtetit serb.
Ndoshta frika për të mos e humbur qetësinë imagjinare në rajon e detyroi UEFA-në të gjejë një rrugë për një vendim të ekuilibruar, por plotësisht politik dhe të padrejtë. Konfuzion, absurditet dhe pakuptimësi.
Sidoqoftë, krejt çka na mbetet është të bëhemi gati për ndeshjen e kthimit.
A do duhej t’ua kthejmë me të njëjtën monedhë? Refuzoj të reagoj emocionalisht ndaj situatave te tilla. Duhet të tregohemi plotësisht racionalë. Mos të harrojmë se qëllimi nuk është hakmarrja, por kualifikimi në Europianin 2016. Drejt një ëndrre të përbashkët për shqiptarët.
Ky “dëm” vetëm sa duhet t’i motivojë dhe jo t’i demoralizojë kuqezinjtë drejt luftës me padrejtësinë e shtëpisë më të madhe të futbollit europian.
