Nga Petrit Kuçana
“Nëse ju nuk ju pëlqen ambasadori, atëherë që në këtë moment unë e anuloj takimin”. Kjo ka qenë përgjigja e prerë që u erdhi njerëzve të Ramës në Londër ndërsa u orvatën t’i mbushnin mendjen Lord Dubs, që në takim të mos e merrnin ambasadorin Berisha, pasi “nuk e kishte në qejf” kryeministri. Fisnikëria e Lordit britanik, përtej buzëqeshjes dhe pritjes së ngrohtë ndaj kryeministrit shqiptar, kurrsesi nuk e kaloi atë që quhet procedurë, protokoll, (të qenurit shtet). Nuk ishin të paktë ata që u befasuan kur e panë kryeministrin Rama siç e do zakoni përkrah Ambasadorit Mal Berisha…
Ky episod të kujtohet ndërsa mediat në Shqipëri përhapi lajmin se “Tre ambasadorë” qenkan të padëshirueshëm për qeverinë e Tiranës.
Ky është rasti i parë në historinë e diplomacisë shqiptare, rasti i parë që me qeverinë e Vlorës, i paprecedentë në llojin e tij, që do të shënohet në historinë e diplomacisë shqiptare si rekordi më i zi, për një njeri që përfaqëson republikën e Shqipërisë.
Ambasadorët në bazë të kushtetutës cilësohen si të jashtëzakonshëm dhe fuqiplotë. Po a mund të perceptohet si i jashtëzakonshëm ambasadori që i kanë hequr shoferin prej katër muajsh? A mund ta imagjinojnë lordët britanikë, ata to Ministrisë së Jashtme Britanike apo më gjerë, apo qoftë edhe një qytetar normal i një shteti demokratik, që një ambasador të përdorë transportin publik për të shkuar në një takim të një niveli të lartë? Pra shteti, apo më saktësisht një pjesë e tij e paralizon në mënyrën më të pa-precedentë sepse ky na qenka i djathtë, na qenka i caktuar politikisht…
Bukur. Nuk do të ndalemi tek përqindja e ambasadorëve që në bazë të ligjit caktohen nga klasa politike, (pra në bazë të ligjit), më tepër se tek një peticion që u shpërnda kohë më parë, ku intelektualë dhe ish-të burgosur dhe të persekutuar politikë, kërkonin anullimin e vendimit për caktimin ambasador të Shqipërisë në Zvicër të birit të Xhelil Gjionit, Ilirit. Ky vendim tashmë është i ekzekutuar dhe Ilir Gjoni është ambasador. Ka ndonjë që nuk e njeh Ilirin, përkatësinë e tij politike për të mos shkuar më larg…
Ky akt i Kryeministrit në fakt erdhi gati i papritur, pasi u duk njëfarë qetësimi qëkur media afër Ramës dështoi në fabrikimin e një lajmi që gjoja ambasadori Berisha nuk i paska siguruar eskortë kryeministrit gjatë vizitës në Londër. Kur u mor vesh që është shteti Britanik që siguron eskortë dhe natyrisht vetëm për personalitetet që ftohen nga zyrtarët Britanikë, lajmi u harrua.. dhe Rama u duk sikur u bind që procedurat janë standarde që zbatohen dhe kryeneçësitë nuk mund të merren në konsideratë….as në rastet e shteteve të zululandit…
Ekzekutivi e ka paralizuar. Ambasadori që…nuk guxon të promovojë Shqipërinë…dhe përpjekjet e tij për të nxjerrë Shqipërinë në BBC, CNN etj (imagjinoni sa e vështirë mund të jetë për një vend të vogël si Shqipëria në metropolin Britanik) hidhen poshtë me kryeneçësinë e një segmenti të shtetit, që e duan vendin e ambasadorit… për ndonjë Ilir tjetër…
Vërtet ajo që bën lajm në këtë mes është kush na qenkërka ky Ilir që e paska gjithë këtë potencë, sa të detyrojë kryeministrin e një vendi demokratik siç perceptohet Shqipëria, të shkelë çdo procedurë normale dhe të përbëjë skandalin e madh të paprecedentë të leçimit të ambasadorit…
Kaq i fuqishëm qenka kjo influencë sa ta detyrojë kryeministrin Rama të harrojë atë përgjigjen që i dha lordi britanik, kur donte të anashkalonte ambasadorin?…
Kaq me ndikim qenka ky pasardhës… saqë nuk po pritka sa të mbarojë mandatin kushtetues ambasadori Berisha dhe të zejë vendin e tij… me procedura të rregullta, dhe e çoi Ramën të marrë këtë vendim?
Është vërtet e neveritshme kur kujton sulmet e medieve pranë Ramës për lajmet se gjoja një bankë në Angli i paska mbyllur ambasadorit dhe ambasadës llogarinë bankare, sulmet për të ashtuquajtur skandale në Londër me kryeministrin Rama dhe kur as kontrollet për shkelje nuk dhanë rezultat kryeneçësia hyn në punë. Mjafton njolla në biografi, pra thjesht mbiemri dhe ja ku u bë. S’ka nevojë për asgjë tjetër…
Është jashtë çdo etike diplomatike, jashtë çdo lloj procedure të një vendi të konsideruar si shtet normal demokratik, paralizimi i ambasadorit. Për ata që jetojnë në Londër emri i Mal Berishës është mëse i njohur, jo thjesht për aktivitetin e dendur të tij ( është e pamundur që të kalojnë dy javë dhe të mos shënjohet një aktivitet i ambasadës, që nga ato koncertet e mëdha më këngëtarët me renome botërore, tek forumet e biznesit për thithjen e investitorëve britanikë dhe më gjerë, e deri tek promovimi i talenteve shqiptare në Britani dhe jo vetëm, duke u bërë ambasadori i parë që e ktheu ambasadën në qendër të kulturës shqiptare në Britani) apo siç njihet si ambasadori që vendosi bustin e Skënderbeut në Londër. A ka britanik që është sadopak i lidhur me Shqipërinë që nuk i gjeti hapur dyer e ambasadës. Sa e sa aktivitete të anglo-albanian assocation u bënë aty?
Nëse i hedh një sy faqes personale të ambasadorit Berisha malberisha.com edhe socialisti më i thekur do të ndjehej i zhgënjyer me këtë veprim të qeverisë shqiptare.
Por duket se të gjithë këto bien poshtë për shkak të një mbiemri, (njolla në biografi…). Me siguri Ilir Gjoni nuk do të pajtohej me këtë…
Kaq i fuqishëm qenka presioni ndaj kryeministrit për ambasadorin e Londrës saqë kryeministri ka vendosur të paralizojë jo thjesht këtë ambasador, por të gjithë përfaqësinë diplomatike shqiptare në Mbretërinë e Bashkuar që duket se ka një qëllim të vetëm; të detyrojë ambasadorin të japë dorëheqje e të kënaqë ndonjë tekë të ndonjë Iliri tjetër…
Më kot mundohesh të sjellësh ndërmend marrëdhëniet e Zogut me Konicën, pasi Rama nuk mundi kurrsesi të ngitet në atë lartësi…
Vendimi për mos-thirrjen e Ambasadorit Shqiptar në Britani në takimin me të gjithë ambasadorët e tjerë do të mbahet mend jo thjesht si akti më i paprecedent në historinë e diplomacisë shqiptare, por si turpi i një shteti demokratik.
E mbase kur Rama të vijë sërish në Londër, do të jetë ndonjë tjetër lord apo tjetër funksionar britanik që do t’i kujtojë se kryeministri nuk mund të “tundohet” as nga “ilirët” që duan me çdo kusht atë post, as nga aleatët e Ramës që sipas Gjinushit nuk janë domosdoshmërisht poltikë… por duhet të dëshmojë se është kryeministri i një shteti demokratik…
