Donalda Tana
Legal Associate Ashton Ross Law
Nga këndvështrimi i një fëmije, shtatë vite qëndrimi në Britani të Madhe mund të quhet një jetë e tërë.
Mund të jetë shuma e gjithë përvojës së fëmijërisë dhe Mbretëria e Bashkuar mund të jetë shtëpia e vetme që ata njohin në çdo kuptim domethënës.
Për më tepër, fëmijët nuk marrin vendimet e tyre për shpërnguljen e shtëpive dhe vendeve. Për ta thënë një mënyrë tjetër, ndërsa të rriturit bëjnë zgjedhje të informuara se ku duhet të jetojnë, fëmijët duhet të përballojnë pasojat e zgjedhjeve të njerëzve të tjerë.
Paragrafi 276ADE i Rregullave të Emigracionit (përfshirë në Korrik 2012) parashikon që një fëmije mund t’i lejohet të qëndrojë në bazë të të drejtës së tyre të nenit 8 për një jetë private, kur:
• Ata janë nën 18 vjeç
• Ata kanë jetuar vazhdimisht në Mbretërinë e Bashkuar për të paktën shtatë vjet
• Nuk do të ishte e arsyeshme të pritet që ata të largohen nga Mbretëria e Bashkuar.
Kur prindërit nuk kanë asnjë të drejtë të veçantë të qëndrojnë në Mbretërinë e Bashkaur sipas Rregullave të Emigracionit, i cili është pothuajse në të gjitha këto raste shtatë vjeçare, Zyra e Brendshme pothuajse gjithmonë vendos që do të ishte e arsyeshme që fëmija të shoqërojë prindërit e tyre ne vendin e tyre të kombësisë.
Ndryshimet në Rregullat e Emigracionit në vitin 2012 u pasuan me ndryshime në legjislacionin parësor në formën e Aktit të Emigracionit 2014.
Ky akt prezantoi një Pjesë të re 5A në Aktin e Kombësisë, Emigracionit dhe Azilit 2002, i cili imponon një detyrë për gjyqtarët që të kenë parasysh konsiderata të caktuara kur merren me çështjet e nenit 8 të emigracionit. Një nga këto konsiderata është neni 117B
(6), i cili thotë:
Në rastin e një personi që nuk është përgjegjës për dëbim, interesi publik nuk kërkon heqjen e personit kur –
(a) personi ka një marrëdhënie prindërore të mirëfilltë dhe mbijetesë me një fëmijë kualifikues, dhe
(b) nuk do të ishte e arsyeshme të pritet që fëmija të largohet nga Mbretëria e Bashkuar.
Një “fëmijë kualifikues” përcaktohet në seksionin 117D (1) si një shtetas britanik ose një person që “ka jetuar në Mbretërinë e Bashkuar për një periudhë të vazhdueshme prej shtatë vite ose më shumë”.
Kur kriteret në nenin 117B (6) janë të përmbushur dhe nuk do të ishte e arsyeshme të pritej që fëmija të largohej nga Britania e Madhe, Parlamenti këtu ka ligjëruar se nuk ka interes publik për largimin e prindit kualifikues gjithashtu.
Gjykata Supreme, në KO (Nigeria) & Ors v Sekretari i Shtetit për Departamentin e Brendshëm [2018] UKSC 53, shqyrtoi çështjen e arsyeshmërisë dhe faktorët që një gjykatë ka të drejtë të marrë parasysh kur aplikon testin e arsyeshmërisë. Lista e faktorëve përkatës në udhëzimet e Zyrës së Brendshme u përshkrua nga gjykata si “plotësisht e përshtatshme me ligj”.
Gjykata Supreme ka vendosur që vlerësimi i “arsyeshmërisë” në paragrafin 276ADE (1) (iv) dhe 117B (6) “drejtohet vetëm në pozicionin e fëmijës”.
Me fjalë të tjera, sjellja e prindit nuk është e rëndësishme për vlerësim të ndikimit së fëmijës.
Vendimmarrësit duhet t’u afrohen çështjeve që përfshijnë fëmijë që janë britanikë ose që kanë jetuar në Mbretërinë e Bashkuar për shtatë vite me shumë kujdes. Gjykatat do të jenë në ankth për të siguruar që, kur marrin parasysh historinë e emigracionit të një prindi si një faktor material në mënyrë indirekte, zyrtarët nuk po e fajësojnë fëmijën për sjelljen e prindit të tij ose të saj dhe të adoptojnë një qasje të përqendruar tek fëmija.
Rregullat për prindërit
Prindi i vetëm: Rregullat për leje qëndrimi mbi bazën e marrëdhënies prindërore të një fëmije shtatë vjeçar me leje qëndrimi, përcaktohen në Appendix FM. Udhëzimi shoqërues thotë qartë se aplikimi për një prind bëhet kur ai/ajo:
“ka përgjegjësi të vetme prindërore për fëmijën e tyre;
nuk jeton me fëmijën (i cili jeton me një prind ose kujdestar i cili është një shtetas britanik ose i vendosur këtu), por ata kanë qasje të drejtpërdrejtë (personalisht) tek fëmija, siç është rënë dakord me prindin ose kujdestarin me të cilin fëmija normalisht jeton ose siç është urdhëruar nga një gjykatë në MB [ose];
është prindi me të cilin fëmija jeton normalisht, sesa prindi tjetër i fëmijës që është britanik ose i vendosur ”
Nëse aplikanti ka një marrëdhënie prindërore të mirëfilltë me një fëmijë kualifikues (d.m.th. britanik ose me vendbanim 7 vjeçar), dhe nuk do të ishte e arsyeshme të pritej që ai fëmijë të largohej nga Britania e Madhe, atëherë zbatohet paragrafi EX.1.
Dy prindër: Nuk ka ndonjë dispozitë specifike në Rregullore për t’u dhënë leje prindërve të një “fëmije shtatë vjeçar”, ku asnjëri nga prindërit nuk ka status dhe prindërit janë akoma bashkë. Sidoqoftë, në varësi të rrethanave, mund të jetë e përshtatshme që prindërit të kërkojnë leje jashtë Rregullave. Një vendimmarrës duhet të shqyrtojë një çështje brenda dhe jashtë kompetencave të rregullave.
Kur një familje me një fëmijë që ka jetuar në Mbretërinë e Bashkuar për shtatë vite ose më shumë aplikon për leje qëndrimi, aplikimet duhet të ngarkohen me prova që demonstrojnë vendbanimin e familjes, të përcaktojnë shtrirjen e plotë të jetës së fëmijës dhe lidhjet që ka në Mbretërinë e Bashkuar, shkalla e integrimit të familjes, ndikimi i largimit tek fëmija dhe vështirësitë me të cilat përballet fëmija nëse duhet të fillojnë jetën e tyre në një vend tjetër. Sa më gjatë që fëmija ka jetuar në Mbretërinë, aq më e fortë do të jetë cështja.
Nëse fëmija juaj ka jetuar në Mbretërinë e Bashkuar për 7 vite ose më shumë, ose ju jeni prind i një fëmije të kualifikuar dhe doni të bëni një aplikim, ju lutem mos hezitoni të na kontaktoni. Ne jemi të gatshëm t’ju ndihmojmë për çështjen tuaj.
Per me shume info ju lutem na kontaktoni (Ne gjuhen shqipe)
Dona:
shqip: 07856 233878
english: 07535784248
Tel: 020 3815 8440
FAx: 020 3815 8441
zjamali@ashtonrosslaw.com
Address: No 16,
St Martin’s
Le Grand, St Paul’s,
London, EC1A 4EN
