Rexhije Avdiu-Xheladini është kandidatja e Rilindje me Besë që po synon fitoren si deputete në zgjedhjet e 11 dhjetorit. Përveç që do të jetë deputete, kjo kumanovare që sfidoi regjimin e Millosheviqit për çka edhe u dënua me pesë vite burg në vitet 80-ta, është kandidatja më serioze për kryetare të Parlamentit të Maqedonisë nëse Rilindja me Besë fiton shumicën e votave shqiptare. Ajo është e radhitur si kandidate e tretë e ketij koalicioni në njësinë zgjedhore nuëmr 2. Nga ky koalicion thonë se në bazë të përkrahjes së madhe që ka hasur Ridefinimi në teren, janë të sigurtë se në këtë njësi do të fitojë mandat deputeti edhe zonja Rexhije Xheladini.
“Rilindja me Besë nuk pranon koalicion me asnjë parti maqedonase nëse nuk marrim postet kyçe në shtet, në mesin e të cilëve është edhe posti i kryetarit të Kuvendit. Kandidate e jona për këtë post do të jetë Rexhije Xheladini. Me këtë MAqedonia për herë të parë në histori do të ketë një femër kryeparlamentare, kurse ne do t’i japim mirënjohje zonjës Xheladini për sakrificën e saj në vitet e errëta të 80-ta, kur Kumanova ka qenë në shënjestër të eksperimenteve të regjimit të Millosheviqit”, thonë për Gazetën Lajm nga koalicioni Rilindje me Besë.
Të rralla janë femrat politikane shqiptare në Maqedoni që kanë një biografi të pastër kombëtare si Rexhije Xheladini.
Në vazhdim u sjellim biografinë e sajë të plotë, ku do të vëreni se ajo nuk është gjunjëzuar as në kohërat e vështira të fundviteve të 80-ta, ur regjimi i Millosheviqit në Maqedoni, herë herë ishte më i ashpër edhe se në Kosovë.
“Ishin fundvitet e të ’80-tave. Pushteti komunist maqedonas i dirigjuar nga Beogradi shtoi zullumin mbi shqiptarëtç rrënoi muret e oborreve dhe mbylli shkollat shqipe. Krerët e llazarëve në Maqedoni (Mojsov e Kolishevski) zbatonin urdhrat e kryekriminelit serb Sllobodan Millosheviq. Pushteti maqedonas vazhdoi reprezaljet edhe më shumë. Ra edhe viktima e parë në mbrojtje të pragut të shtëpisë. Në mënyrë spontane më 25 gusht 1988 në Kumanovë te komiteti u mblodhën dhjetëra shqiptarë për të protestuar. Më pas të gjithë hynë brenda. Krerët komunist kërkuan nga të tubuarit të thonë arsyen e ardhjes. Askush nuk bëzajti. Pllakosi heshtja-heshtje frike. Kaluan pak çaste dhe në këmbë brofi një vajzë e re 18 vjeçe – Rexhije Avdiu. Ajo krerëve komunist maqedonas, ju drejtua në shqip, duke u thënë në mes tjerash se ‘kemi ardhur të kërkojmë hapjen e shkollave që na mbyllët dhe të më sqaroni se përse unë si e re s’kam të drejtë të arsimohem në gjuhën amtare’. Më 29 gusht qindra shqiptarë u mblodhën për të demonstruar te komiteti. Demonstratave me shumë të rinj e të reja në ballë u printe Rexhija. Demonstratat eskaluan rrugëve të Kumanovës dhe pas përfundimit të betejës me gurë me policinë maqedonase, filluan arrestimet. Ndër të parat më 5 shtator në orët e mbrëmjes u arrstua edhe Rexhija, e cila më pas u dënua me 5 vjet burg. Ajo u akuzua si organizatore e demonstratave për hapjen e shkollave në gjuhën shqipe, u akuzua se nuk i tregoi shokët e shoqet në hetuesi dhe për fjalimin që kishte mbajtur në komitet. Në burg ajo përjetoi edhe lajmin e hidhur për vdekjen e babait, por të gjithave u sfidoi, duke mos u dorëzuar para kriminelëve që e kishin prangosur.
Kaluan plot 28 vite prej asaj kohe dhe ajo mbeti e anashkaluar nga sistemi i kriminalizuar partiokrat, i cili s’kishte hapësirë për personalitete të tilla. Edhe pse kreu fakultin dhe në kohërat më të vështira, ndër të parat u angazhua për shkollën shqipe, partitë shqiptare në pushtet e diskriminuan deri në atë masë sa nuk e panë të arsyeshme t’ia ofrojnë një vend pune, të paktën si mësimdhënëse. Në zonën 2 ajo është kandidatja e 3 – të e koalicionit Rilindje me Besë. Tani fjalën e ka populli! Duke e ngritur atë, ngritet edhe zëri i qindra njerëzve tjerë që janë anashkaluar e diskriminuar nga partitë shqiptare në pushtet. Rexhija si viktimë e padrejtësive, do të ngritet në zëdhënëse e së drejtës dhe meritokracisë për të gjithë. Kur atëherë si e re nuk i është trembur syri, shpresojmë se ajo në parlamentin e RM, do të jetë një shëmbëlltyrë e femrës shqiptare dhe denjësisht do ta përçojë vullnetin e popullit.
