MSc. Dorina Hoxha
Interneti është bërë domosdoshmëri informacioni, web-et po çahen nga lajme me tituj idiot, se si disa bukuroshe bëjnë seks apo më keq, se si e fshehin të dashurin në dollap. E në këtë zallamahi lajmesh, e vetmja pjesë që më intrigon është të shoh nga po shkon opinion publik.
Web pas webi, të njëjta fraza, të njëjta kritika, i njëjti duf shfryrës, tituj me ngjyrime tërësisht politike më sakt, lexoj veç tituj që i kundërvihen pozitës pafund. A ka më shumë demokraci se kaq?!…
Shkrimet dhe analizat duket sikur janë bërë për një qëllim: “trullosjen e opinionit publik” . Të zë koka kur lexon shkrime gjykuese nga këndvështrimi i kashtës për gjilpërën dhe e kundërta. Jam i zoti kashtës por kam vetëm çelësat, apo jam kashta, por nuk kam as çelës, as çati. Ja pra, ka njerëz që kanë çelësat e kashtës e ka të tjerë që janë vetë kashta dhe s’dinë ku dhe pse janë. Mbase ju duket paradoks ky shkrim, sepse edhe mua një përshtypje paradoksi më lënë titujt e rrethit vicioz.
“ Kush i ka çelësat e kashtës?; A është e drejt të ruhet kashta me çelës?; A janë cilësorë çelësat e kashtës? A ka vërtet kashtë për tu ruajtur?; Më së shumti duhet pyetur: Përse kashta?; Çfarë fshihet nën kashtë? ” … Trullosja me qëllim ndryshon nga trullosja natyrale, nëse e para ta shet mendjen për kashtë e dyta ta shet kashtën për mendje. Duke dashur ti shpëtosh njërit ngjyrim politik reflekton tjetrin, e duke dashur ti shpëtosh të dyjave, trullosesh !
Të pozicionosh këndvështrimet mbi jetën është dicka relative për aq kohë sa edhe vetë jeta është e përkohëshme. Më duket absurde që opinion publik të ndalojë tek ‘mediashitësit’ dhe qëllimet e tyre. Të stërhollosh qëllimet dhe ‘bebet në epruvetë” të moderatorëve është gjëja më e thjesht që mund ti servirësh opinionit publik. Ashtu si unë, ka plotë njerëz që nuk ju intereson një “jetë e improvizuar me emocione” sepse atë rol e luan teatri. Tek “Dashuri Me Çdo Kusht” u improvizuan emocione dashurore të shitura si art, por pas shfaqes të gjith ishin “Ist’…diskutuan ekzistencën e jetës, qanë se nuk ju erdhi në shfaqe dashuria, apo më keq ju erdhi po nuk e vërejtën, mbeti kështu gjithçka improvizim! Multifunksionaliteti ka dalë jashtë mode, jo se e them unë si një njeri i vdekshëm, por sepse qëndron ende teoria se pasja njohuri të përgjithshme nuk të identifikon. Kush e kuptoj këtë?! Ka prej atyre që u turrën të bëjnë 10 profesione njëherësh, diplomë në juridik, infermieri, akademi artesh, akademi ushtarake, ekonomik etj. E në një vorbull certifikimesh të mëshiruara në një person, e vetmja pyetje që të vjen ti drejtohesh është: Po të jetosh, a dinë?! Nëse të gjithë sipas zanafillës ekzistojmë, të jetosh është mision i pamundur që ja kalon çdo profesioni. Trullosesh edhe me ‘një lotë’…e dini si? Ju këshilloj të lexoni artikujt së fundmi mbi moderatorin Ardit Gjebrea. Mendoj që ai lot, ndryshe nga mijra të tjerë të lëshuar nga sy jo publik kishte më shumë pordhë egoizmi se të gjithë lotët e derdhur brenda dhe jashtë hekurave të lirisë. U morën me pikën e lotit dhe e shëndërruan në “Promete të Mbërthyer’. Nuk më trullosën lotët as përpjekja për të kërkuar gjilpërën në kashtë, por cektësia e mendimit që shërben për trullosje. Nisur nga kjo lind pyetja: Opinioni Publik është levë e manovrueshme?
Komercialiteti ka treguar që po, impakti i parë tërheq gjithnjë interes si për vështrimin ashtu edhe për arsyen. Duhet të dimë që trullosja komerciale është empirike ndryshe nga ajo politike, që vë në lëvizje edhe shqisat edhe racionalitetin, kur bëhet fjalë për mendim, trullosja le pasoja ndër gjenerata.
Shikoni se si trullosja publike ka kalur tranzicionin e saj derisa është maturuar dhe është bërë një ‘trullosje’ që gjykon:
- Pas viteve ‘90:
E djathta politike – U sollëm lirinë dhe demokracinë, hodhëm bustin ngritëm studentët. ( figurat e PD-s shiheshin si heronjtë e vigut)
OP sipas së djathtës ( PD është kundër komunizmit, liri dhe demokraci, do ta bëjnë Shqipërinë)
E Majta Politike: “e djathta ju solli ’97 –ën, duhet të integrohemi”
( PS shihej në terma të ndryshuar, vijim i komunizmit)
OP sipas së majtës (PS është fryma politike e intelektualëve të kohës, nuk jemi vijim i diktaturës, ne do ta bëjmë Shqipërinë, opinion publik i së majtës në atë kohë luftonte për të çrrenjosur stigmatizimet si ‘komunizëm’ )
Pas viteve 2000:
E djathta politike:- “E majta nuk di të qeverisë, nuk e vodhëm ne thesarin, nuk e bëmë ne ’97,,nuk i hapëm ne armët.”
OP e së djathtës: Kjo parti që po mbështesim nuk po bën ashtu siç pritëm, mbase e majta e realizon.
E majta politike: Duhet emancipim, lufta kundër korrupsionit do më shumë vite qeverisje seç ne kemi në dispozicion.
OP e së majtës: Kjo parti nuk po bind mbase e djathta e realizon.
Pas viteve 2010:
E djathta politike: 8 vjet bëmë rrugë edhe atje ku me ditë nuk kalojnë njerëz, eksperimentuam me arsimin dhe presim mandatin e tretë.
OP e së djathtës: Si njëra dhe tjetra se bënë shqipërinë
E majta politike: Kërkoj rrotacionin, është koha e intelektualëve !
OP e së majtës: Si njëra dhe tjetra se bënë Shqipërinë.
Në këtë vorbull opinionesh publike maturohet dhe klith ‘trullosja kolektive’, degdiset opinion i sfilitur nga mosha dhe maturia dhe i hipën ‘Gomarit të Buridanit’ dhe nuk e kuptonte se gomari kishte Alzhaimer.
Rrotacioni politik si një rreth vicioz ka shërbyer edhe si një spirale racionale ku pritet që pas trullosjes së opinionit publik të shihen më qartë qëllimet. Opinion publik ka arritur të identifikojë vetveten e infektuar nga ‘trullosja politike’ dhe ky është një hap përparimtarë drejt integrimit me vendet të cilat e kanë kaluar këtë tranzicion kulturoro-politik.
Njerzit lodhen dhe kuptojnë që faji nuk delegohet, se gjithmon një pasojë e ka një shkak. Jeta njerzore është e ndërtuar prej shkakut dhe pasojës, ndaj nuk mund të delegohet pasoja pa shkak as shkaku pa pasojë.
Të jesh sy kritik duhet të marrësh parasysh replika dhe fakte, por ndonjëherë përtej të gjithave duhet rimarrë guximi për ta parë situatën qoftë edhe sipas këndvështrimit personal dhe të shkruash, se pas çdo rrotacioni, faji nuk mbyllet në portat e ferrit pa lënë gjurmë, dhe të ridalë si i purifikuar nga të gjitha moralet duke pohuar se po nisim një politik me ‘zero’ marzh faji dhe gabimi paraardhës.
Gjykimi duhet të përfshijë një rreze të gjërë këndvështrimesh, meqënëse është e majta në pushtet sulmohet mediatikisht më shprehje tipike; Pse si bëri për kaq vjet që është në pushtet? Ndërkohë harrohet të thuhet që çdo qeveri mbart një marzh faji dhe gabimesh të deleguara dhe të gjykosh qoftë edhe vetëm për marzhin që gabohet aktualisht sërisht nuk mundesh logjikisht, sepse edhe ky marzh është pasojë e një shkaku marzhi të mbartur.
Logjika që çdo rrotacion politik vjen i purifikuar nga marzhet e fajeve në momentin e lënies së pushtetit, na konfirmon një proces të avashtë të maturisë së ‘trullosjes publike’ jo vetëm në aspektin politike por edhe kulturorë, ekonomikë, socialë.
Nuk trullosesh duke fjetur as duke ëndërruar, por trullosesh kur shikon sesi të pasmet e një modeleje bëhen thesare piratësh dhe sesi purifikimi i ndërgjegjeve kalon nëpërmjet purgatorit – ‘dhoksa’, dhe ne e mbajmë peng marramendjen me dashje aq sa për të uruar 8 Marsin!
