Ajo e kundërshton nënën e saj, se nuk e do djalin me të cilin do të martohet. Megjithatë, e ëma insiston që ta martojë, duke i thënë se edhe ajo e ka njohur burrin pasi është martuar dhe me të ka bërë shtatë fëmijë. Zëri i vajzës (Dardana Mehmeti) nuk shkon deri tek veshi i së ëmës (Melihate Qena), e cila nuk lëkundet nga kërkesa e saj. “Exhel ke me mu bo. Nëse nuk martohesh kjo shtëpi është e mshelne për ty”, është qëndrimi i fundit i nënës. Në tavolinën e rrumbullakët në mes të skenës që bëri bashkë aktoret e publikun, në Teatrin Kombëtar të Kosovës kanë marrë jehonë rrëfimet e femrave që kanë qenë viktima të dhunës, përmes shfaqjes “Copë-copë” të regjisores Zana Hoxha Krasniqi. Të gjitha gjërat e shpërndara nëpër dysheme kishin një ngjarje në vete, ndërsa këngët pas çdo rrëfimi ishin thirrje për fuqizimin e të drejtave të grave në shoqëri. Krahas tregimeve të aktoreve të bazuara në ngjarje të vërteta, për dhunën kanë rrëfyer edhe dy gra, Minire Bujupi dhe Bashkime Sulejmani, që për vite të tëra kanë qenë viktima të dhunës në familje. Kështu shfaqja është në mes të fiksionit dhe të vërtetës.
Për Anitën (Arta Gashi) nuk ka qenë i lehtë vendimi për abort. 16-vjeçarja e braktisur nga i dashuri detyrohet të marrë një vendim të tillë. Më e re se kaq ishte një tjetër femër (Dardana Memmeti), e cila ishte dhunuar nga babai i saj. Bashkime Sulejmani për herë të parë publikisht ka rrëfyer se si pas shumë peripecish është bashkuar me djalin e saj gjashtëvjeçar, i cili një pjesë të jetës e ka kaluar në spital sepse kishte baktere në gjak.
Rrëfimi i Minires po ashtu është i dhimbshëm. Ajo është martuar që në moshën 16-vjeçare. Pas 20 vjetëve është shkurorëzuar nga bashkëshorti. Për 7 vjet ka qenë viktimë e dhunës fizike e psikike, derisa ende lufton që të bashkohet me vajzën e saj, por një gjë të tillë ia mohon familja e burri, duke mos respektuar kështu vendimin e gjykatës.
Aurorën (Donikë Ahmeti) dhe Sarën (Arta Gashi) i dhunojnë katër meshkuj. Dhunimi bëhet e vetmja temë e diskutimit për to. Kështu ato vendosin të rrinë larg njëra-tjetrës.
Kur burri ia kishte marrë djalin Bashkime Sulejmanit, dy net kishte fjetur në stacion, ndërsa mendja i rrinte tek djali i saj. Me ndihmën e njerëzve, që i kanë ndenjur pranë, ajo ka arritur të bashkohet me djalin e saj gjashtëvjeçar. “Më është dhënë fjala që ta përçoj një mesazh për krejt nënat që të mos i lënë fëmijët, sepse ata mbesin mes katër rrugëve”, ka thënë Sulejmani, derisa ka shtuar se nuk e ka pritur se do të ishte pjesë e shfaqjes, por thotë se ndjehet mirë që zëri i saj do të shkojë sa më lart, që nënat e tjera, motrat e saj të mos ua kthejnë shpinën fëmijëve. “Bëj thirrje për të gjithë prindërit që t’i kuptojnë vajzat e tyre, mos t’i lënë në rrugë, mos t’i çojnë nëpër strehimore vetëm pse dikush i ka dhunuar, por t’i kuptojnë dhe t’ua bëjnë jetën sa më të lehtë”, ka thënë Bashkime Sulejmani, e cila për herë të parë publikisht ka rrëfyer për jetën e saj. Njëjtë ka vepruar edhe Minire Bujupi. Ajo thotë se është e lumtur që në mesin e artisteve ka folur për jetën e saj, duke treguar se kanë pasur mirëkuptim ndaj saj. “Është një dhimbje e madhe nëpër të cilën kam kaluar, por shpresoj që të bëhet zgjidhje dhe të jem afër vajzës”, ka thënë Bujupi, e cila jeton e ndarë nga djali dhe vajza e saj. “Ishalla do të përçohet ky mesazh dhe do të jem afër fëmijëve. Ju bëj apel të gjitha nënave dhe vajzave shqiptare që të mos përjetojnë atë që kam përjetuar unë, por ta kalojnë jetën të lumtur”, është shprehur Bujupi, të cilën e mban gjallë shpresa se një ditë do të bëhet bashkë me vajzën e saj.
Aktorja Melihate Qena, ka thënë se shfaqjet me tema të tilla si ajo e “Copë-copë” zgjojnë interesim të madh. “Qëllimi i kësaj shfaqjeje është që gratë t’i tregojnë përjetimet e tyre. Në mënyrën sesi ato i tregojnë nuk mund t’iu afrohemi, ne vetëm tentojmë të bëjmë diçka. Kjo e jona është ndoshta e sforcuar ose asociale, por e tyre është origjinale dhe kur u del nga shpirti, del ndryshe”, ka thënë Qena.
Sfidues ka qenë i gjithë procesi nga fillimi, nga dita e parë në Strehimore thotë Donikë Ahmeti, roli i së cilës është i bazuar në ngjarje të vërtetë. “Gjatë krejt këtij procesi unë kam qarë shumë edhe ajo ka shkuar gradualisht, dhe kur ato i kanë treguar historitë e tyre unë nuk kam qarë më dhe kjo më ka bërë të mendoj se kështu është edhe procesi i dhunës në shoqëri, në familje, ndaj femrës”, ka thënë Ahmeti për të shtuar se për herën e parë dhuna është e tmerrshme e pastaj ajo bëhet rutinë. Ajo thotë se gruaja vuan për hatër të “moraleve” që i ka caktuar shoqëria në disfavor të femrës. “Ne aktorët gjithmonë kemi të bëjmë me personazhe tragjike, i lexojmë, por kur e dimë se ai personazh është i vërtetë je duke e prekur dhe vërtet i ka përjetuar gjithë ato gjëra, është shumë vështirë”, ka treguar Donikë Ahemi për “Zërin”.
Zana Hoxha Krasniqi, regjisore e shfaqjes, thotë se është prekur shumë gjatë provave, për shkak të rrëfimeve të vërteta të grave që kanë pranuar të punojnë për shfaqjen. Sonte (e diel) është prekur edhe nga publiku sesi e priti shfaqjen dhe kjo e ka emocionuar. “Kemi thyer këtë barrierën mes fiksionit dhe dokumentarit. E kemi thyer këtë barrierë se duhet vetëm artistët të dalin në skenë dhe që gratë, zëri i të cilave shpesh në televizorë ndryshohet ose fytyra i mbulohet, sonte kanë dalë dhe kanë treguar ato atë identitet, kanë fytyrë, zërin e tyre që duhet të dëgjohet nga kjo shoqëri”, ka thënë Hoxha Krasniqi, për të shtuar se është një shfaqje dokumentar.
Blerta Zeqiri, dramaturge e shfaqjes, ka thënë se kjo është një nga angazhimet e saj më të dhimbshme, e që ka qenë vështirë për të. “Mendoj se është një nga format e aktivizimit që të mundë të fillojë të luftohet ky fenomen, që është një realitet shumë aktual në shoqërinë tonë”, është shprehur Zeqiri.
Aktorja Anisa Ismalji, ka thënë se perfomanca të tilla duhet të ketë më shumë, sepse shoqëria kosovare nuk është me të gjitha të mirat, por ekziston dhuna, e cila sipas statistikave është në rritje e sipër dhe shfaqjet e tilla e ndihmojnë njeriun t’i tejkalojë.
“Ideja është që sa më shumë të dëgjohet nga njerëzit që dhuna ndaj femrës njëherë e përgjithmonë duhet të ndalet”, ka thënë Ismajli.
Për kampanjën e shfaqjes është kujdesur Oda Haliti, ndërsa shfaqja është përkrahur nga Ambasada amerikane në Kosovë.
